آه ای گل چه کسی یاد تو از دل ببرد
چه کسی آید از من همه غم ها ببرد
محو آن روی تو بودم گل زیبای دلم
چه کسی چید تو را تا به تماشا ببرد
باغ دل را تو شدی آن گل یکتا و چرا؟
غیر تصمیم گرفت تا گل یکتا ببرد
روزگار از نظرم گرچه ببردست تو را
یاد آن روی مَهَت را نه ز رویا ببرد
روزگاری به هم آمیخته بودیم دل و جان
که توانست که از ما گل رعنا ببرد
نازنینا نه شبی خفت دلم از غم تو
ماه من هجر تو خواب از دل شیدا ببرد
شمع را اشک روان گر ز غمش فریاد است
چه کس اما ز سکوتم ره به معنا ببرد
آه ای گل چه کسی یاد تو از دل ببرد
چه کسی آید و از من همه غم ها ببرد
هرگزم یاد تو ای یار زخاطر نرود
هرگزم کس نتواند که دل از ما ببرد
دل تنگم چه اسیرست در این فاصله ها
کس ندیدم که چنین عشق به یغما ببرد
زونیام







پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)