نوشته اصلی توسط paiize
سلام.
تسلیت میگم. روح عموی بزرگوارتون شاد. امیدوارم خداوند بهتون صبر بده و روح ایشون هم در رحمت و ارامش باشه.
اره.
ولی تهش چیز خوبی نیست.
توصیه میکنم به لجبازی باهاش ادامه ندید. چون واقعا خدا نیازی به کسی نداره و ناز کسی رو هم نمیکشه. ولی بهش اعتماد کنید. نه از این نظر که بگید بالاخره اون چیزی که میخوام رو برام فراهم میکنه یا انجام میده یا حاجتم رو میده. چون به نظر من این تصور که خدا مامور برآوردن خواسته های ماست درست نیست.
اصولا من به این نتیجه رسیدم که تنها چیزی قابل اعتماد و آرامش دهنده است که خود زندگی در مسیر آدم قرار بده. در زندگی خودم که نگاه میکنم میبینم چیزهایی که مطابق به اصطلاح خواسته های خودم ، زورکی خواستم پیداش کنم و توی زندگیم بچپونم، جز رنج و اعصاب خوردی و ضرر چیزی به همراه نداشته.
به خدا اعتماد داشته باشید، به این صورت که اعتماد کنید که جهان به طور کلی جای امنی است و در نهایت تمام آنچه پیش میاد ( تکرار میکنم: پیش میاد) در فضایی امن در آغوش خداست.
فکر میکنم اینکه بپذیریم که ما جزیی از یک کل هستیم و این کل متعلق به خداست و برایش هدف و برنامه ای دارد و مطمینا آزار نداره که بدخواه آنچه خودش خلق کرده باشه و حتما حواسش به خلقتش هست و امنیت کلی این کل رو حفظ میکنه، و این کل مسیر تعالی و کمال و امنیت را طی میکند، خیلی بتونه ذهنمون رو آروم کنه.
از دست دادن عزیز خیلی سخته. ولی شاید اگه مثل بچگیا که قاصدک میذاشتیم کف دستمون و فوتش میکردیم و میگفتیم برو پیش خدا و توی خیالمون تصور میکردیم که وقتی قاصدکمون رفت حتما دست مهربون خدا میگیردش و بغلش میکنه و قاصدکمون میرسه به قشنگترین و امن ترین جای ممکن، بشه با این غم راحت تر کنار اومد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)