حال و احوال یاران همدردی (12)

[gholam1234]

کوله را خواهم بست!

دور خواهم شد از این شهر غریب..



به دهی خواهم رفت

که در آن آیینه ارزان باشد..

هر زمان چهره تکراری من باز گرفت..

بی هراس از دلمان بشکنمش..



به دهی خواهم رفت

که اگر از سر دلتنگی و غم داد زدم..

مردم تلخ خیابانی مان

اعتراضی نکنند.!



من از این شهر سفر خواهم کرد..

به دهی خواهم رفت...

که در آن شب هنگام.

بشود بوی خدا را فهمید..

بشود پیشانی شاپرکی را بوسید.



به دهی خواهم رفت

که نخ پیرهن مردمشان

جای ابریشم ناب

از گل نسرتن و یاسمن است.

و تمام اوج خوشبختی شان

چیدن گندم یک مزرعه است



به دهی خواهم رفت

که هوایش بوی غربت ندهد.



من به هنگام طلوع خورشید

کوله را می بندم.

فارغ از عشق و سراب.!

بی خدا حافظی از شهر سفر خواهم کرد...!

ای جاااان، خیلی باحال بود

[gholam1234]

همه همدردیها کجایین بابا؟ نیستین ها؟ چیکارا میکنین؟

[باغبان]

همه همدردیها کجایین بابا؟ نیستین ها؟ چیکارا میکنین؟

............

سلام آقا غلام :)



این نقشه را ببین :



اونجایی که ضربدر قرمز هست و تو نقشه نشون میده ، من الان اونجام ،
باید خودمو برسونم تو جنگل ،
یه رهنمایی اونجاست که میگن نقشه گنج مناطق شمالی دستشه


اینجوریاست :)
دس دس دس ...بریم سراغ گنج
:)

[Mvaz]

همه همدردیها کجایین بابا؟ نیستین ها؟ چیکارا میکنین؟

سلام

اسم همدردی از دو واژه هم +درد تشکیل شده، وقتی خلوته یا آرامش قبل طوفانه یا درد ها کمه .

ولی همدردی خودش یه گنجه،

بهترین فرصت بریم درس ها و مقالاتی که تو همدردی هست رو یاد بگیریم و چراغ زندگی مون کنیم.


آقا غلام دیدی قسمت پایین سایت آمار اشخاصی که بیشتری پست رو ارسال کردند زده؟

فقط مدیر همدری نزدیک 9000 پست ارسال کرده، یعنی اگر تو بدترین حالت یک درصدش به درد مون بخوره یعنی 90 تا پست ایشون را اگر بخونیم و عمل کنیم صاحب گنج شدیم، دیگه به 99 درصد دیگه اش و باقی کاربران بماند.

پس از فرصت استفاده کن دوست عزیز شما انسان تلاش گر و باهوشی هستی، مثل ما نباش که بعضی وقتها می یایم اینجا یه دوری بزنیم.

[gholam1234]

سی ار وای عزیز، چطوری بابا خوبی؟ میگم عکس پروفایلتو میبینم فک میکنم خانمی عوض کن خب، یه سیبیل کلفت بذار،
راستی یه سوال، معمولا چی تناول میکنی؟

[gholam1234]

سلام

اسم همدردی از دو واژه هم +درد تشکیل شده، وقتی خلوته یا آرامش قبل طوفانه یا درد ها کمه .

ولی همدردی خودش یه گنجه،

بهترین فرصت بریم درس ها و مقالاتی که تو همدردی هست رو یاد بگیریم و چراغ زندگی مون کنیم.


آقا غلام دیدی قسمت پایین سایت آمار اشخاصی که بیشتری پست رو ارسال کردند زده؟

فقط مدیر همدری نزدیک 9000 پست ارسال کرده، یعنی اگر تو بدترین حالت یک درصدش به درد مون بخوره یعنی 90 تا پست ایشون را اگر بخونیم و عمل کنیم صاحب گنج شدیم، دیگه به 99 درصد دیگه اش و باقی کاربران بماند.

پس از فرصت استفاده کن دوست عزیز شما انسان تلاش گر و باهوشی هستی، مثل ما نباش که بعضی وقتها می یایم اینجا یه دوری بزنیم.

قربونت برم mvaz عزیز،گفتم یه احوالی بپرسم. ما که چندین ساله همش داریم مطالعه میکنیم و نکته برمی داریم. بعضی وقتام میایم یه دوری میزنیم. ..

- - - Updated - - -

راستی من یه انتقادی هم بکنم، البته نظر شخصیمه، ممکنه درست نباشه. نظراتی که دوستان میدن، جدیدا خیلی زحمت میکشن براش، ولی بنظرم خیلی تئوریک هست. قبلنا خیلی راهنمایی ها و توضیحات کاربردی تر بودن....

[scarface]

............

سلام آقا غلام :)



این نقشه را ببین :



اونجایی که ضربدر قرمز هست و تو نقشه نشون میده ، من الان اونجام ،
باید خودمو برسونم تو جنگل ،
یه رهنمایی اونجاست که میگن نقشه گنج مناطق شمالی دستشه


اینجوریاست :)
دس دس دس ...بریم سراغ گنج
:)

اخوی از دماوند بالاتر نمیتونی بری پلیس راها رو بسته :)

[gholam1234]

اخوی از دماوند بالاتر نمیتونی بری پلیس راها رو بسته :)

[Eram]

سلام دوستان
خیلی احساس تنهایی میکنم و جایی جز همدردی و کسی جز شما رو برای دردودل ندارم.
این وروجک رو تازه خوابوندم ، کاشکی الان مامانم میومد منو تاب می داد تا منم بخوابم، نوبتی هم که باشه نوبت منه.
این قرنطینه واسه من شده عین زندان، حتی از در آپارتمان هم نمیتونم برم بیرون چه برسه تا سرکوچه . همسرم هم که شب میاد خونه سرش توی اخبار گوشی و بورس و... هست.
توی این شرایط تلویزیونم نمیتونم زیاد روشن کنم چون بچه کوچیکه و خیلییییی جذب تلویزیون میشه و براش ضرر داره. اما وقتی خیلی بهم ریخته ام چاره ای ندارم و براش میزنم.
وقتی هم خوابه تا بخوام یکم به کارهام برسم بیدار میشه . جدیدا هم من بین روز سخت میخوابم.
دلم گریه میخواد...

[gholam1234]

سلام دوستان
خیلی احساس تنهایی میکنم و جایی جز همدردی و کسی جز شما رو برای دردودل ندارم.
این وروجک رو تازه خوابوندم ، کاشکی الان مامانم میومد منو تاب می داد تا منم بخوابم، نوبتی هم که باشه نوبت منه.
این قرنطینه واسه من شده عین زندان، حتی از در آپارتمان هم نمیتونم برم بیرون چه برسه تا سرکوچه . همسرم هم که شب میاد خونه سرش توی اخبار گوشی و بورس و... هست.
توی این شرایط تلویزیونم نمیتونم زیاد روشن کنم چون بچه کوچیکه و خیلییییی جذب تلویزیون میشه و براش ضرر داره. اما وقتی خیلی بهم ریخته ام چاره ای ندارم و براش میزنم.
وقتی هم خوابه تا بخوام یکم به کارهام برسم بیدار میشه . جدیدا هم من بین روز سخت میخوابم.
دلم گریه میخواد...

آیشالا درست میشه همه چی. خوش باشین و از لحظات استفاده کنین. روزی یه صفحه کتاب یا نوشته ای بخونین. زنگ به آشنایان و دوستان واقعیتون بزنین. ایشالا که فک میکنم روزهای خوبی در پیش رو هست ... نیاز به درد دل کردن توی این روزها یکم زیاد شده، منم همینجوریم. ایشالا که درست میشه همه چی. توکل به خدا