علاقه ای به ادامه رابطه ندارم.

[سحر بهاری]

قبلا مشکل مهرطلبی شدیدی داشتم ولی کم کم که مستقل شدم و عزت نفس پیدا کردم حل شد مشکلم. نیاز به روانشناس رو که سالهاست احساس میکنم ولی خب بنا به دلایلی فعلا نشد.

خواهش میکنم.

شما حتما در آینده مراجعه داشته باشین و بهتر هست بصورت تخصصی موارد رو پیگیری و اونها رو حل کنین.
اما ؛

من دنبال اینم تو انتخابم خطا نکنم.
آخه با چه ضمانتی من عقد کنم.

ببینید یک انتخاب درست و بدون خطا حاصل یک شناخت درست هست. شناخت درست هم زمانی بدست میاد که شما درباره ی یک فرد و خانوادش بیشتر بدونید و تحقیق کنید.

اگر تو این زمان دنبال اون محبت و بروز عواطف باشین رفته رفته از فرایند شناخت خارج شده و وابسته میشین. دیگه از این به بعد شما معایب طرف مقابلتون رو نمیبینین و احساسات محور تصمیم گیریتون خواهند شد.

زمان کم هم میتونه مانع دیگیری برای شناخت طرف مقابلتون باشه.

مگه میشه من بارها از نیازهای خودم بگم.

در این زمان خاص شما دارین خودتون رو به طرف مقابلتون نشون میدین، پیگیری زیاد و یا درخواست محبت‌ و ... اینها همه نتیجه ی عکس خواهد داشت و ممکن هست بهمین دلایل دچار شکست بشین.

بدترین آسیب ورود احساسات به یک ارتباط ( نپرسیدن، نشنیدن و ندیدن ) هست که در نهایت سبب ندانستن خواهد شد.

وقتی 80 سالم شد نشینم برای نوه‌م درد و دل نکنم که نه از زندگی مجردی محبت دیدم نه تو زندگی متاهلی، کاش فلان کارو میکردم و .

و در تعبیری دیگر ۸۰ سالگی یا باید درد و دل کنید بخاطر اشتباهاتم موقعیت ازدواج رو از دست دادم یا اینکه انقدر غرق خیالات قشنگ و مسائل عاطفی شدم که عیوب رو ندیدم و با مشکلات زیادی وارد زندگی مشترک شدم .

در پایان سؤالاتی دارم؛

۱. شما در این سه ماه شناخت چقدر ایشون رو آنالیز کردین، چقدر تحقیق کردین و به چه چیزهایی پی بردین؟
۲. تصور شما از یک مرد نرمال در زمان آشنایی چی هست ( مثل موقعیت الانتون ) دوست دارین چگونه باشه؟