سلام
ما باید به هر قضیه ای بصورت منطقی نگاه کنیم .
منطق میگه مهریه باید جوری باشه که دو طرف قضیه به اقناع برسند.
* پشتوانه مالی
خانم ها به لحاظ حقوقی محکم ترین پشتوانشون مهریه هست، اما تعیین مهریه باید کاملا منطقی و مطابق با شرایط زندگی روز باشه.
دختری که در برابر مهریه های سبک مثل چند شاخه گل، چند گرم طلای سبک، یک سفر زیارتی و ... قرار میگیره قطعا نمیتونه پشتوانه محکمی رو از نظر مالی متصور بشه و حتی دچار تردید درباره شخصیت و نیت اون فرد میشه که نکند مرا به سادگی رها کند!
از طرفی خود مهریه گاهی بعنوان یک بازدارنده قوی برای طلاق عمل میکنه.
اما ما در شرایطی با خانم هایی مواجه میشیم که مهریه های بالا دارن و نتها عقلانی نیست بلکه در آینده سبب از دست رفتن اموال مرد خواهد شد.
در این شرایط تنها راه ایجاد " اعتماد" هست.
←یعنی شما ویژگی های خوب خودتون رو تقویت میکنین، عیوب رو برطرف میکنین و کل اینها در عملتون تجلی پیدا میکنن.
←یعنی شما میپذیرید که طرف مقابلتون حقوقی داره و تصمیم گیری رو بر عهده ی خودش میگذارین. مثل ادامه تحصیل، اشتغال و ...
همین امر باعث تقویت اعتماد در طرف مقابل شما خواهد شد و اون شخص میتونه بحای پشتوانه مالی یا حق طلاق و ... ، به پشتوانه اعتمادی که براش شکل گرفته وارد زندگی مشترک بشه . یعنی ( درخواست مهریه معقول و اعتماد /بجای/ درخواست مهریه زیاد و یکسری حقوق دیگر )
پس نتیجه؛
۱. مهریه خیلی کم و مهریه ی خیلی زیاد هر دو باعث آسیب میشوند. (۱)
۲. مهریه باید معقول و البته در حد توان مرد باشد.
۳. تنها چاره مقابله با مهریه زیاد " اعتماد سازی" و " به رسمیت شناختن حقوق زن" است. (۲)
(۱)
مهریه کم آسیب میرساند در صورتی که مرد همسر مناسبی برای زندگی نباشد یا فوت کند و زن در شرایط مالی بدی قرار بگیرد.
(۲)
این اعتماد و به رسمیت شناختن مثل یک گل هست که نیاز به مراقبت و توجه داره . یعنی اینکه شما باید این موارد رو در زندگی مشترک حفظ کنید و مقطعی و برای تسهیل روند ازدواج نباشن.
اگر در این بین خانم و خانوادش چنین شرایطی رو پذیرفتن که هیچ و اگر نپذیرفتن شما مورد مناسبی رو از دست ندادین .
موفق باشین











علاقه مندی ها (Bookmarks)