سلام

مطلب مهمی به ذهنم رسید که لازم هست عرض کنم.

برای مقابله با هر مسئله ای در زندگی مشترک راه حلی هست، گاهی زمانبر و سخت و گاهی کوتاه و آسان!که این بستگی به افراد و شرایط اونها داره.

بهیچ عنوان در برخورد با مشکلات قابل حل در زندگی مشترک « جدایی یا اندیشیدن به آن » نتها چاره درستی نیست، بلکه اگر بعد از فروکش تنش قصد هر دو طرف عذر خواهی، بازگشت به آرامش و بازسازی آسیب ها باشه ...
کار سخت خواهد شد.

همه ی ما انسانها در زندگی خطوط قرمزی داریم اما
راه های مقابله متفاوت هست، گاهی ممکن هست برای مقابله در مسیر اشتباهی قدم بگذاریم و نتیجه ی اون چیزی جز ندامت و آسیب های بیشتر نخواهد بود.
بنظر من احساس خوشبختی در زندگی مشترک نیازمند هنرمندی ما انسانهاست. اینکه در شرایط مختلف چگونه ظاهر میشویم و چگونه مدیریت بحران میکنیم.

اگر من نتوانم مثل طرف مقابلم بر احساسات خود غلبه کنم یا خویشتن دار باشم ،
در هر زندگی دیگری هم که قدم بگذارم از قبل بازنده خواهم بود . چون مشکلات همچنان پابرجاست ، فقط نوع آنها متفاوت است.


پس توصیه میکنم بجای بیان جملات منفی و اثر گذاری مثل (
بهای جدا شدن، اندیشیدن به بازگشت از رابطه ) نیرو و تمرکز خود رو بر رفع عیوب ، بالا بردن آگاهی و ترمیم آسیب ها بگذارید و اجازه ندید این کلمات ذهن شما رو مسموم کنند .
خط قرمز های شما ، خط قرمز های صد ها، هزاران بلکه میلیون ها یا میلیاردها نفر در جهان هست.



* عدم شناسایی معایب و اشتباهات در خودمون
* عدم شناسایی زمینه های ایجاد تنش
* فقدان مهارت در برخورد با مسائل گوناگون
* کم آگاهی
* عدم مدیریت درست احساسات و هیجانات
و...

باعث میشوند گاهی خودمان از
خط قرمز واقعی عبور کنیم ...


شاد باشید.