سلام
خوبین؟ چه خبر؟
داشتم وب گردی می کردم که یاد اینجا افتادم
یاد دوران جوانی
در این مدت سعی کرده بودم به رشد عرضی بپردازم تا رشد طولی
ولی خیلی خوشحال نیستم....
چون به طور صحیح اینکار را نکردم.... چون عجولم ......
سعی کردم در زمینه های دیگه کار و تجربه کسب کنم..... اما متاسفانه عمیق نشدم ... متاسفم.....
میدونید چی شده؟ یک اقیانوس علم با عمق یک میلی متر که نابود کننده است...
البته اینکار یک نقطه مثبت داشت ؛ باعث شد اندکی از ترسهام کم بشه، شاید یک اپسیلون شجاع شدم اما بیشتر از قبل سرگردان شدم ولی حداقل فهمیدم اولویت هام در زندگی چه چیزهایی هستند. انچه که همه عمر می دانستم و بهش توجه نمی کردم...
الان نه خوشحالم و نه ناراحت... و یا شاید هم خوشحال و هم ناراحت ....
خستم.... احساس می کنم کلی انرژی تباه شده.... به جای اینکه متمرکز بشه تباه شده ولی حداقل از گذشته بهتر شده، در گذشته های دورتر که کلا مصرف نمیشد...
می خوام سعی کنم متمرکزش کنم ولی خیلی سخته و همانا این ویژگی کمال طلبی که مسیر سخت و پیچیده می کنه...
سال سختی را گذراندم... با موضوعات تلخی رو به رو شدم... فهمیدم بیمارم و کاندید عمل جراحی.... و این موضوع تصمیم کیری را برایم سخت تر می کند... یه روزی گرفتار علاقه بودم و الان گرفتار منطق مطلق... باید سعی کنم تعادل برقرار کنم ولی بیماری ام باعث میشه کفه منطق سنگین تر بشه... اما همچنان سعی دارم این دو کفه را متوازن کنم....
خستم... اما امیدوار به پیروزی.... علی رغم همه چیز دوست دارم ادامه بدم ولی عمیقا ناراحنم...
در اوج جوانی بیمار شدم ، یعنی بودم، تازه مطلع شدم.... قصد داشتم حتی به ازدواج فکر کنم اما فعلا پشیمون شدم....
واقعا نمیدونم چه احساسی دارم... فقط یه چیز می دونم، می خوام سعی کنم به بیماری ام فکر نکنم و ادامه بدم اما روند درمان و گفت و گو با تیم درمان، مانع میشه که به رویاهام فکر کنم.... نمی دونم باید دوباره در ارزوهام تجدید نظر کنم و زندگی جدید و مطابق با شرایط کنونی را در پیش گیرم که عقل سلیم همین را حکم می کند و یا نه خیلی محتاط نباشم....
خلاصه هم خستم، هم ناراحت و هم مردد ولی پر از انرژی و علاقه برای حرکت در مسیر رویاهام ... این انرژی از همون مسیر عرضی گرفتم، اما خیلی سخته که این مویرگها را برسونم به یک شاه رگ ... اما چاره ای ندارم....
برام دعا کنید
امیدوارم هر جا هستید سلامت باشید
الان این جمله را بیشتر درک می کنم
این جمله است که من را می ترساند .... عمق ترسهام الان اینه .... اگه اینجوری ادامه بدم، انوقت بیشتر باید از سلامتی ام مایه بذارم که کاری بس نابخردانه است...
واقعا سلامتی بهترین نعمت دنیا است... امیدوارم همه از جمله خودم بیشتر ان را جدی بگیریم....
سلامت و پایدار باشید
التماس دعا
علاقه مندی ها (Bookmarks)