سلام
شما این حق رو دارید که خواستگار هاتون رو بررسی کنید، ولی تحت شرایطی:
شما باید اول تکلیف گزینه قبل رو مشخص کنید و سپس به فکر گزینه جدید باشید، چه از لحاظ روانشناختی و چه از لحاظ اخلاقی صحیح نیست که همزمان دو گزینه بررسی بشه.
فرض رو بر این بگذارید که این خواستگار جدید، بین شما و یک گزینه دیگه که مدتها باهاش دوست بوده در تردید هست، اون دوستش رو در حاله ای از ابهام قرار داده تا شما رو بررسی کنه.
یا اینکه فرض رو بر این بگذارید که شما با خواستگار جدید نتونید به این زودیها به نتیجه برسید و دوره شناختتون شش ماه طول بکشه، تکلیف چی میشه؟
به گفته خودتون که حس مارانه نسبت به دوستتون دارید، چرا از طرف ایشون هم به ماجرا فکر نمی کنید؟
حق داره زندگی کنه، چه باشما و چی بدون شما، ولی وقتی تکلیفش رو روشن نمیکنید این وسط لنگ در هوا باقی می مونه. حداقل وقتی جواب رد از شما بشنوه، یه مدت سوگواری میکنه و تمام میشه، ولی وقتی شما بگید سه ماه دیگه برگردیم به هم که از طرف شما ممکنه بازگشتی وجود نداشته باشه،اون بنده خدا تو این سه ماه برزخ زندگی اش میشه و اگر برنگردید ضرری که بهش میرسه بسیار سنگین تر از ضرری هست که الان اگر قاطعانه ردش کنید بهش میرسه.
شما تا وقتی خودتون رو نشناسید و اهداف زندگی تون رو ندونید چیه، همیشه درگیر این مقایسه ها و تردید ها خواهید بود.
اگر می گم نمی تونید قاطعانه دوستتون رو رد کنید و یه مدت ترمز رابطه رو بکشید برای اینه که برید و تامل کنید و فکر کنید شما هدف هاتون چیه، ملاک ها و معیار هاتون چیه، یک ازدواج موفق چه مولفه هایی داره که شما باهاش خوشبخت میشید!
اگر نمیتونید تصمیم بگیردید، میتونید به یک مشاور خوب برید و ازش استعلام کنید کار درست چی هست؟ موضوع مهمیه برای زندگی شما و دو نفر دیگه که حداقل دو خانواده رو تحت شعاع تصمیم شما قرار خواهد داد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)