سلام دوست عزیز
دوستان به نظرم خیلی راهکارهای خوبی ارائه دادن.
من میخوام یکم همدردی کنم. من خودم دقیقا شرایط استرسی کار رو درک میکنم و الان توی اون شرایط قرار دارم!
ولی یک بار برای همیشه باید ادم تکلیفش رو مشخص کنه. من خودم رو شناختم. و میبینم در شرایطی که کارفرما وجود داره هر قدر هم که من تلاش کنم مهارت کسب کنم باز هم احتمالا یه دلیلی هست که کارها طبق برنامه پیش نره. تصمیمم رو هم گرفتم. بعد از این پروژه دیگه پروژه ای برنمی دارم. یعنی میخوام سبک کارم رو تغییر بدم. الان هم نمیتونم رها کنم چون تعهد اخلاقی دادم و گر نه همین الان این کار رو رها میکردم. بگم البته من هم کم هزینه بابت این کار نمیدم. رشته من طوریه که ذاتا کارهاش پروژه محوره و من با این تصمیم دارم از سالها ی زیادی از تحصیلم میگذرم و فقط احتمالا بخش کوچکی اش رو استفاده میکنم!
البته نمیدونم ایا اگر مدل کارم رو عوض کنم با همه سختی هایی که اولش داره ایا این استرس کمتر میشه یا نه. اما ارزشش رو داره.
چون من فهمیدم برای خودم توی زندگی ارامش درجه اول اولویت داره نه درامد نه پرستیژ اجتماعی. خود کیفیت زندگی برام مهمتره.
شما هم با خودتون دو دو تا ۴ تا کنید. اولویت اولیه زندگیتون رو پیدا کنید.
وگرنه به قول دوستمون شرایط در این شغل بعیده که به نفع شما تغییر کنه. شاید شما به استرس داشتن عادت کنید!
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)