به شدت از بچه دار شدن میترسم

[سحر بهاری]

دوست عزیزم راجع به بیماری که داریم اطلاعات کافی
دارم وتحت نظر هستیم.ولی بیماریهای ناشناخته دیگه
من رو بیشتر میترسونه.
از نظر هزینه مشکلی نداریم ومیتونیم تامین کنیم.
یکی از علتهای شخصیم اینه.یکی دیگه
فاصله ای که بچه ممکن بین پدر ومادر ایجاد کنه .

گفتید یکی از علت ها اینه ( میترسم بچه بین من و همسرم فاصله ایجاد کنه. )
معمولا انسانها به دلیل نداشتن تجربه و قرار گرفتن در موقعیت هایی که از اون اطلاعی ندارن دچار ترس میشن. ترس زمانی که از حدود طبیعی خودش فراتر بره باید بررسی بشه که یکی از اونها همین ترس از ( فاصله ) بین زن و شوهر هست.
این مسئله طبیعی هست که بعد از بچه دارشدن زمان هایی که برای دو نفر شما وجود داشت تقسیم بر سه خواهد شد.
اما برای حفظ رابطه ی عاطفی شما باید مهارت هایی بیاموزین که بهتر هست از حضور مشاوره محترم و خواندن مقالات بهره ببرین اما؛
* بیاد داشته باشین در کنار توجه به فرزندتون میتونین فرصت هایی هر چند کم رو به همسرتون اختصاص بدین و از احساسات خودتون صحبت کنین از سختی ها و شیرینی ها ... تا از نظر روانی تحت فشار قرار نگیرین. ( برای پیدا کردن فرصت بهتر هست گاهی از پدر یا مادرتون کمک بگیرید تا فرزندتون رو نگه دارن و در این فرصت با همسرتون قدم بزنین، کافه برید یا .... ).
* داشتن برنامه، حفظ نشاط و خلاقیت، گذراندن زمان بیشتر با خانواده، تغییر نگاه به زندگی، آفرینش، نقش جدید و مسئولیت ها و ... بسیار مهم هستن.

کارمند نیستم ولی من عاشق سنتور زدن هستم و
کلاس میرم ومیدونم با امدن بچه عقب میوفتم وامکان
تمرین ندارم.
یا مثلا ما الان ازادانه با دوستان بیرون میریم یا مسافرت
ولی با وجود بچه سخته.یا من خیلی اهل کمک به دیگران
هستم وتو بیماریها وسختیها در کنارشون هستم میترسم
با وجود بچه نتونم به این کارم ادامه بدم.

* ( باید در نظر داشته باشین همیشه اینها پایدار نیستن و شما هم انرژیتون در این سطح ثابت نخواهد ماند و ممکن هست در آینده با تغییراتی مواجه بشین .)
* ( از طرفی شما در هر زمانی قادر هستین به علاقه مندی های خودتون بپردازین اما در هر زمانی قادر به بارداری و مهیا کردن شرایط مناسب نیستین )
نیاز دارید ارزش ها رو زندگی مشترک بررسی کنید و آینده نگر باشید.
وقفه در تصمیم گیری منطقی باعث خواهد شد شما زمان رو از دست بدید و اگر چنانچه در آینده تصمیم شما با تغییراتی همراه بشه و طبق نظر پزشک نیاز به درمان مقدماتی داشته باشین دچار مشکل جدی بشید.
شما فعلا از دو مورد مهم مستثنی هستین که در فرزند آوری مورد توجه هست یکی هزینه مالی و دیگری مسئله ی اشتغاله.
بهتر هست با همسرتون با مشاوره در ارتباط باشید و حضورا مراجعه کنید تا با بررسی بیشتر بتونین تصمیم بهتری بگیرین

.

[آویژه]

برای بچه دار شدن اضطراب دارم و هر دفعه چکاپ رو عقب میندازم.من وشوهرم مشکل تالاسمی مینور داریم یکی علتهای ترسم همینه.ترس دیگم اینکه بچه معلول داشته باشم نه اینکه معلول بودن رو بد بدونم ولی از کم تحملی خودم میترسم.یکی دیگه از ترسام اینده بچم هست که چی میشه ایا میتونم تامینش کنم میتونم درست تربیتش کنم میتونم ادم با مسئولیتی ازش بسازم.وخیلی ترسای دیگه که گریبان گیرمه.مثلا اینکه با امدن بچه به خیلی ازکارای شخصی خودم نمیرسم ومجبورم کنارشون بذارم لطفا کمکم کنید.خیلی برام سخت شده.از طرفی شوهرم هم هیچ اسراری به بچه دار شدنمون نداره.براش فرقی نمیکنه میگه زندگیمون راحته وخوبه وخیلی خوشیم.

سلام. چه خوب که اینطور فکر می‌کنی. به نظر من تمام ترس‌هات در واقع حاصل یک تفکر منطقی‌ست و اتفاقا باید بچه‌دار شدن دلیل داشته باشی، نه بچه‌دار نشدن.
تمام چیزهایی که نوشتی درسته، بچه باعث می‌شه چارچوب زندگی کامل متحول بشه، اولویت‌های آدم و در نتیجه برنامه‌های زندگی تغییر اساسی می‌کنه. مسئولیتی دائمی رو متوجه شخص خواهد کرد. نوع رابطه شما و همسرت رو تغییر می‌ده، نیاز به افزایش قدرت صبر و تحمل داره و خیلی چیزهای دیگه که خودت هم حتما در موردش فکر کردی. همراه این تغییرات، یک سری پیشامدهای شیرین و عمیق رو تجربه خواهی کرد و در مقابل رنج‌های عمیق هم خواهی برد. همین موضوع برای یچه‌ای که به دنیا میاد هم هست، اون هم مقداری از زندگی لذت می‌بره و مقداری هم رنج. کسایی که بچه‌دار شدن رو تبلیغ می‌کنند اغلب تاکیدشون روی اتفاقات شیرین زندگی‌ست و یا مزایایی که از بچه‌دار شدن ( ممکنه!) به دست بیاد. مثل اینکه کسی در پیری دستگیر شما باشه، که البته این مدل مزیت‌ها رو می‌شه به سادگی جایگزین براش پیدا کرد.

من اون سمتی ایستادم که به نظرم بچه آوردن، اخلاقی نیست، چرا که به معنای تحمیل یک رشته از رنج‌ها، به عزیزترین موجوده. دلایل دیگری هم هست. در نتیجه می‌فهممت و به نظرم می‌رسه برای شما و همسر گرامی هم کم و بیش، همین نگاه هست و اگر درست حدس زده باشم، این تاپیک رو برای این شروع کردی که دلیل درونی برای بچه‌دار شدن نداری، بلکه رویکردی خارج از خودت ( جامعه، خانواده و ...) شما رو داره به اون سمت هل می‌ده. با این هُلِش! می‌تونی مقابله کنی، گرچه مسیر سخت و پر پیچ و تابی‌ست.