سلام
اقا پارسا امکانش هست منم نظرم رو بدم؟
خوب مثل اینکه اجازه هست.
آقا پارسا بابت اتفاقی که برای عزیز سفر کردتون پیش اومده قویا باهاتون احساس همدردی میکنم. خدا بیامرزدشون.
کاربر سحر بهاری خیلی خوب راهنمایی ات کردند. من که به جای شما کلی استفاده بردم.
آقا پارسا تا حالا شده بری تو یه استادیوم ورزشی، از بالا که زمین رو نگاه میکنی متوجه میشی انتخاب درست بازیکن برای پاس دادن چیه، چون همه جای زمین رو میتونی در یک لحظه نگاه کنی، ولی خود اون بازیکن نمیتونه همه جا رو نگاه کنه و از طرفی اینقدر وابستگی پیدا کرده با زمین و بازیکنان، نمیتونه بهترین تصمیم رو بگیره.
الان هم زندگی شما به این صورته، از بالا به زندگی خودت نگاه کن. بعد ببین جایگاه شما در این نظام هستی و زندگی کجاست! ببین جریان واقعی زندگی به کدوم سمت میره و شما کجای اون جریان ایستادی؟
ما وقتی دنبال یه مقصد میگردیم، هر چی نشانه و ادرس بیشتری ازش داشته باشیم و تعقل بهتری کنیم، سریعتر به اون ادرس و مقصد میرسیم. این نشانه ها و ادرس ها، در زندگی ما میشه " شناخت" . شناخت از خودمون و از هستی.
وقتی خودمون رو بشناسیم یعنی میدونیم اگر بخوایم به ادرسی بریم به چه چیز هایی نیاز داریم.
حالا میریم سر وقت ادرس و مقصد.
اینکه بدونیم کجا باید بریم و چه مقصدی رو باید انتخاب کنیم،
میشه شناخت از زندگی، میشه شناخت از هدفمون.
حالا تو مسیر درستی که انتخاب کردی مشکلات و موانع برات جذابیت پیدا میکنه. برات ساده تر میشه. مثلا همین قضیه دختر خانم مورد علاقه ات. من شخصا اینطوری باهاش برخورد می کنم:
الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ﴿۱۵۶﴾ [همان] كسانى كه چون مصيبتى به آنان برسد مى گويند ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مى گرديم (۱۵۶)
بعد از اینکه از ناراحتی و سوگواری اون خانون دراومدم، میگم خدا اون دختر از تو بود و به تو باز گشت، ممنون که نگذاشتی بیشتر از سختی بکشه، ممنون که قراره بهترین مکان رو براش در نظر بگیری. من تلاشم رو میکنم بر این مصیبت صبر کنم، چون میدونم کار تو بی حکمت نیست، تو هم هوای منو داشته باش، هر چند که میدونم نگفته هوامو داری.
گفتنش به زبون راحته، برای منم سخته ولی چون میدونم در مسیر اون زندگی اصلی و هدف اصلی هست باهاش کنار میام








علاقه مندی ها (Bookmarks)