مشکلات من با خودم

[زندگی خوب]

سلام.
واقعا معذرت میخوام ازتون دوست عزیز.
لازمه یک بار دیگه توضیحی مختصر بدم بهتون.
من به لحاظ روحی تو شرایط گیجی و گمی هستم و برای همین برداشت هام از صحبت هاتون بد بود و با توجه خیلی کم به حرفای شما نظر شخصی مو گفتم.
در واقع با خودم مشکل دارم و روز به روز نسبت به آقایونی که جرات می کنن با وجود اینکه خودشون برتری نسبت به خانم ها ندارن به یک زن توهین میکنن حساس شدم. جوری که دلم میخواد سر همه ی زن ها و من جمله خودم داد بزنم که ازخواب غفلت بیدار بشن و بدونن چیزی کم ندارن. بعد هم میگم اعتنا نکن چون واقعا چیزی کم ندارم و نیازی به رقابت یا حرف اضافه نیست. این شده که دو سالیه بی اعتنایی به همه چیز و همه کس رو انتخاب کردم. کامل دنبال اهداف شخصیمم و فکرای خودمو دارم و گوشم یک در و دروازه اس.
همین امروز یک آقایی وجودش رو نشون داد و حرفی زد که لایق مادر و خواهر خودش بود و نه من و در کل خانم ها و دور از جون همه ی آقایون که چنین افراد بی لیاقتی اسم اونها رو هم خراب کردن!!!
نیم ساعتی ناراحت شدم و فکر کردم این آدم لیاقت این رو داره که فکرمو بابتش خراب کنم و جوابش برام نه بود. لبخندی زدم و بی اعتنایی کردم و باهاش صحبت هم کردم. شناختی که ازش پیدا کردم اینه. اما خشم درونم خاموش نشد. نه از اون بلکه از خودم که چرا با تفکر فحاشی به دیگران و بی عرضه گی و کارگری باید همنشین و همکار باشم؟ شاید وقتشه که این پیله بی اعتنایی رو پاره کنم و نکنه روزگار سختی که داشتم من رو پروانه ای آماده پرواز کرده باشه و خودم خبر ندارم؟
هدفم از این توضیح این بود که کاملا متوجه بشین لحن و کلامم متناسب با مشکل شما نبود و این درد درونی منه.قطعا دغدغه ی شما چیز دیگه ای هست.
اما خوب هم تفکر شما و هم تفکر من یک جورهایی فرار هست. شما با طلاق و من با پیشرفت.
در کل رفتن چیزیه که به من و شما آرامش میده نه موندن.
اینجاست که باید بیاییم صادقانه بشینیم پای درد و دل خودمون و خودشناسی بکنیم.
یک سری اصول هست که باید با هم مرور کنیم. اولیش اینه که
متاسفانه آدم هایی که من و شما رو آزار میدن جایی نمیرن!!! همیشه با ما هستن. چون خود ما هستیم که چنین شخصیتی داریم.
حالا شما طلاق هم بگیری باز هم فایده نداره. اونچه که آزارت میده تو اطرافیانت وجود داره.فرد عوض میشه اما درد نه.
بعد از شناخت نقاط ضعف خودمون باید آسیب هایی که خوردیم رو بشناسیم مثلا یک تجاوز جنسی مساوی با مرگ روانی یک فرده .کاملا موضوع جدی ای هست. اون طور که توضیح دادید در مصداق تجاوز محسوب میشه و لطفا و لطفا جدی بگیرید و سعی کنید اثراتش رو از خودتون دور کنید. اثراتش ار بین نمیره ولی کم رنگ میشه.
باید سعی کنیم شخصیت اطرافیانمون رو هم بشناسیم.
شخصیت همسر شما با توجه به اونچه که توضیح دادید goal oriented یا متمرکز روی هدف و جنگجو هست. بنابراین همیشه در جنگه!! لباس رزم به تن داره و خشمش یک باره سرریز میشه.همواره به فکر پیروزی هست.
شما اصلا جنگجو نیستین!!! برای همین رفتارهای ایشون شما رو آزار میده. جلو شمشیرش بدون پوشش مناسب ایستادید.
برای کمک به خودتون
درد ها و رنج های گذشته رو با خودتون حمل نکنید در حالی که بچه نیستین!!! راحت میتونید پاکش کنید و لازمه اش اینه که فرار نکنید.
عقاید مذهبی تون سطحی هست و عمق دین که در واقع ساختن یک مومن موفق و سربلند و آزاده هست رو فراموش کردین و به ظواهر امر چسبیدین. مومن بی پول و بدون توانایی جنگیدن مومن نیست.
احتیاجات واقعی فرزندتون مبنی بر آموزش روابط اجتماعی صحیح با هر قشری چه با دین و چه بی دین و همچنین آموزش مسائل مهم مالی رو فدای ظواهر دین مثل اخلاق و نماز و ... می کنید و نتیجه اش یک جوان بی عرضه ای هست که تو سن ۳۰ سالگی تازه نشسته آخوندا رو فحش میده!!! این مسئله تو اکثر خانواده های دیندار وجود داره متاسفانه.
پس نترسید بذارید با تجربه بزرگ بشه.
در مورد دادگاه وجدان انسان هر وقت به خودش دروغ میگه درونش دعوا به پا میشه.
من رضایت از زندگی رو تو کلام شما حس میکنم.۶۰ درصد حدودا تخمین میزنم. چون بیشتر از ۵۰ هست و بعد ۹ سال عدد واقعا خوبیه.
اما چیزی که من فکر میکنم اینه که خوشحال نیستید.
وجدانتون درد داره.
همسرتون خوبی هایی داره ولی دردی از شما دوا نمی کنه.شما میفهمید و هی دارید به خودتون دروغ می گید که نه خوبه و آقا هست و .... اما مثلا یک شوهر پولدار در حالی که شما احتیاجی به پول ندارید واقعا ارزشی داره؟
یک مرد وقتی شما رو آزار جنسی داده و فقط به فکر خودشه واقعا ارزشی داره در حالی که خیلی راحت میتونید طلاق بگیرید و همسری دیگه انتخاب کنید ؟
همسر شما خیلی چیزها داره اما فایده اش برای شما چیه؟
به خودتون دروغ نگید. جواب این سوال رو پیدا کنید.