باسلام خدمت شما مدیر عزیز و تشکر بابت اینکه تاپیک منو لایق توجهتون دیدین خیلی سپاسگزارم.نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
از راهنمایی های ارزنده شما و دوستان بی نهایت ممنونم تو این مدت راهنماییاتون رو به کار گرفتم و کمتر رفت و آمد کردم و پای صحبتای مادرمم ننشستم.
خدارو شکر تونستم باهمسرم همراهی کنم و ایشونم متوجه شدن که قصد من همراهی با خانوادم نیست قبلا نمیتونستم رک بیان کنم چون احساس گناه میکردم که خانوادمو زیر پا گذاشتم خوشبختانه تو این مورد واقعا دیگه بین من و همسرم تنشی نیست.
اما متاسفانه با عذاب وجدان و احساس گناهی که از بچگی باهاش بزرگ شدم نتونستم کنار بیام اینکه مادرم مدام میگه دختر و پسر باید به خانواده توجه کنن اگه نکنن بی لیاقتن باعث حس گناه درمن میشه که نتونستم پولایی که برام خرج کردن رو جبران کنم.
از طرف دیگه پدرم سر موضوعی که توی پست قبلی گفتم با همسرم مشکل داره. متاسفانه خانواده من واسه مشکلاتشون دنبال مقصرن و این دفعه مقصر همسر من شده پدرم بخاطر موضوعی که توی دو پست آخر گفتم به شدت باهاش سرد و سنگینه حتی همسرم باهاش تماس میگیره سرد برخورد میکنه و مدام میگن ما فک میکردیم مثل پسرمونه اما نیست.
همسرمم چون این رفتارو میبینه میگه با این کاراشون چطوری میتونم مثل پسرشون باشم و متاسفانه این تنشا همش وارد زندگی ما میشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)