یه خانم چقدر باید تلاش کنه برای حفظ زندگیش؟

[فرزانه 123]

سلام

تا حالا چه تلاش هایی کردین که موفقیت آمیز نبوده؟


بیشتر چه مواقعی همسرتون عصبانی میشه؟

جواب سوال اولتون:
تلاش های من از اول زندگی اینا بوده:
1- اصرار برای رفتن به مشاوره خانوادگی و مخالفت ایشون
2- بالا بردن آگاهیم از طریق مطالعه و گوش دادن وویس و دیدن ویدئوهای آموزشی
3- عملی کردن خیلی از چیزایی که یاد گرفتم در زندگی (از جمله سازگاری، بخشش، کوتاه اومدن، مدیریت رابطه و احساسم با خانواده همسر و ...)
4- توی این مدت من از خیلی از خواسته هام بخاطر زندگی مشترک و خواسته های همسرم گذشتم. نه با منت بلکه با پذیرش که اگر می خوام زندگیمو ادامه بدم باید این چیزارو بپذیرم و باهاش کنار بیام.

جواب سوال دومتون:
همسرم مواقعی که چیزی باب میلش و طبق برنامه ریزی ذهنی خودش نباشه عصبانی میشه. و خشمش رو با حالت هایی مثل قهر و بداخلاقی نشون میده. و اگه ادامه پیدا کنه با برخورهای فیزیکی و کلامی شدید. در مورد چیزهایی که من با آرامش از کنارش رد میشم و مسلما میشه براش چاره ای پیدا کرد، ایشون عصبانی میشه و فکر می کنه هیچ کاری نمیشه کرد و دنیا به آخر رسیده. اینکه بگم توی موضوعات خاصی نه. در زمینه همه چیز.
مثلا اگه من ناراحت باشم و بخوام باهاش صحبت کنم در مورد ناراحتیم اون عصبانی میشه و میگه من حق ندارم ناراحت باشم. اگه صحبت در مورد این موضوع رو به زمان دیگه ای موکول کنم یا طفره میره یا عصبانیتو تکرار می کنه. و مشکلات ما لاینحل باقی می مونه.
اگه پیشنهادی بدم که باب میلش نباشه عصبانی میشه.
اگه ازش خواسته منطقی ای داشته باشم و اون مخالف این خواسته منطقی باشه عصبانی میشه.
اگه کوچکترین کوچکترین اعتراضی نسبت به زندگی و اون و رابطش با خانوادش بکنم سریع عصبانی میشه و موضع می گیره.

مشکل اینه که اون برای بهتر شدن رابطمون قدم جدی ای برنمی داره. چندین بار گفتم که یه وقتی بذار سی دی های کنترل خشم یا مدیریت روابط زناشویی و ... رو گوش بده. ولی اصلا دنبالشو نگرفته.
مواقعی که رابطمون خرابه هیچ تلاشی نمی کنه که درست بشه.

من احساس می کنم از صمیمیت با من می ترسه. خودشو همدل با من نمی دونه. اکثرا با من توی جنگ و مسابقه اس و این خیلی منو اذیت می کنه.

این اواخر یه ذره فقط یه ذره بهتر شده بود. ولی اونقد کمه که نمی تونه منو امیدوار کنه.

هرچند همسرم توی مواقع ساده هم عصبانی میشه ، ولی مشکل من مواقع عصبانیتش نیست راستش. من می گم هر انسانی ممکنه عصبانی بشه. ولی باید یتونه عصبانیت خودشو درست ابراز کنه. نه با خشونت. نه با قهر و کم توجهی. نه با انتقام. من هم پیش اومده که عصبانی بشم. ولی شخصا سعی می کنم عصبانیتم رو کنترل کنم و با پرخاش و بی احترامی ... نشون ندم.

امیدوارم بتونم با کمک دوستان همدردی و کارشناسای محترک تصمیم درستی برای زندگیم بگیرم.