سلام mvaz ممنون از راهنماییتون
بله در مورد این پست. http://www.hamdardi.net/showthread.p...l=1#post407487 تلاش کردم ، فکر میکنم تلاشم بی ثمر نبوده
من تا دوسال پیش خانم شکاکی بودم دروغ چرا ، دائم موبایل شوهرمو چک میکردم البته خیلی اذیت میشدم و از خود شوهرم کمک خواستم ولی اون فقط باعث شد اوضاعم بدتر بشه تا اینکه اومدم اینجا و از دوستان راهنمایی خواستم و تصمیم گرفتم چک کردن موبایل و شکاکی رو بزارم کنار ، این کار خیلی سخت بود ولی انجام دادم و دست از چک کردن موبایل همسرم کشیدم . پیش خودم میگفتم اگه هر کاری هم بخواد بکنه اگه من ندونم بهتره اگه بدونم زندگیم جهنم میشه خلاصه بعد از یه مدت زندگیم آرامش عجیبی گرفت ولی این جور موقع ها که ازم ناراحته ناخودآگاه ذهنم دوباره شکاک میشه
از اون قهرش هم تا امروز که هیچ چیز تغییر نکرده . اصلا بهم نگاه نمیکنه واقعا نمیدونم تا کی باید صبر کنم ، به نظرم تحملش واسه اون خیلی راحته چون سرش گرم کاره صبح ساعت 6 میره شبم خسته از کار زود میخوابه من از دیروز که پیام گذاشتم سعی کردم بیخیال این موضوع باشم به قول شما مهر طلبی نکنم ، خودمو مشغول کار کردم ولی من همیشه همینم برای راحت تر کنار اومدنم با اخلاقای شوهرم خودمو مشغول کار میکنم یه جورایی کنار اومدم به نظر خودم آدم مهرطلبی نیستم نمیدونم شایدم باشم ، ازین جهت که وقتی منو شوهرم کم همدیگرو ببینیم وقتی اون خیلی کم حرفه یا همیشه خسته است حتی وقتی میریم بیرون در حال چرت زدنه نا خودآگاه مهرطلب میشیم
البته من همیشه قدردان زحمتای شوهرم هستم اون از دسته مردایی هست که اهداف زیادی توی سرشه و واقعا تلاش شبانه روزی داره واسه کارش ولی من بعضی وقتا خسته میشم ازین که این همه نیست شکایتی ندارم خداروشکر ولی منم آدمم دلم برای بچه هام میسوزه ،
البته من هم ایراد دارم شوهرم دوست داره همیشه صبح زود براش صبحونه آماده کنم ولی به خاطر بچه کوچیکم شبا واقعا خواب آرومی ندارم و صبحها خواب میمونم و اون ازین موضوع ناراحت میشه یا اینکه روزایی که خیلی کار دارم و وقت غذا درست کردن نمیمونه مامانم که طبقه بالاست برامون غذا میفرسته و شوهرم ازینکار خیلی بدش میاد میگه باید خودت درست کنی مثلا قبل از عید چون من شبانه روزی خیاطی میکردم واقعا وقت غذا درست کردن نبود مامانم غذا درست میکرد البته شوهرم مشکلی نداشت میدونست به خاطر کار زیاد هست ولی هر چند روز ناراحت بود کی میشه این اوضاع تموم بشه و ازین حرفا
در مورد اولویت دادن به خودم هم باید بگم من به نظر خودم خیلی به خودم اهمیت میدم البته توی دو سال اخیر که مشغله ی زندگی بیشتر شده بیشتر بچه داری و خیاطی و مهمون داری کردم
من دیگه اخلاق شوهرم دستم اومده قبلا خیلی دعوامون میشد ولی الان معمولا خیلی کم دعوا میکنیم ولی این دفعه نمیدونم اون چرا انقدر بی محلی میکنه من که اشتباهی مرتکب نشدم ازینکه بدون جرمی اون اینطور رفتار میکنه واقعا دلسرد شدم پیش خودم میگم شاید کم کاریهای گذشته یادش افتاده یا عیبهای من ولی اگه هر چیزی هست دوست دارم بیاد بهم بگه
البته توی این ده سال زندگی مشکل ما و همه ی دعواهای ما و جنگ اعصاب ما فقط سر همین نبودن شوهرم و ناراحتی اون از من سر اولویت قرار ندادن من برای درست کردن صبحانه و شام هست
ناراحتی من وقتی زیاد میشه که وسط این همه کار وقت استراحتشو با دوستاش باشه البته من خوشحال میشم بره پیش دوستاش ولی وقتی تا 3 نیمه شب طول بکشه خیلی ناراحت میشم دروغ چرا ذهنم دوباره شک میکنه، دست خودم نیست بهش میگم برو پیش دوستت ولی نه اینکه تا این موقع. باور کنید خیلی سعی میکنم فکرای بد رو از ذهنم دور کنم لی وقتی قهر اون بدون دلیله بیشتر ذهنم شک میکنه مخصوصا دیروز که موقع رفتن سرکار، دوش گرفتو بیشتر به خودش رسید دیشبم که برگشت دوباره دوش گرفت اگه با من قهر نبود اصلا این فکرا به ذهنم نمیرسید ولی دوباره بعد از مدتها این افکار لعنتی اومده سراغم وقتتی قطعات پازل این چند روزه کنار هم میاد ذهنم شک میکنه خیلی میترسم از دیشبه صد بار خواستم موبایلشو چک کنم ولی جلوی خودمو گرفتم خیلی وقت بود این حس نیومده بود سراغم
نمیدونم تا کی میتونم سکوت کنم و هیچی نگم و سرم به کار خودم گرم باشه