بنظرم میرسه مشکلی که شما داری و بیشترمون هم داریم این هست که بجای ریشه یابی ایراد صرفا میخوایم یه کاری کنیم. مثلا برای فرار از تنهایی و افزایش اعتماد بنفس میرید دوست پسری انتخاب میکنید که تحربه هم بهتون میگه اخر و عاقبتی نداره. یا سراغ نماز رفتی اما یه جوری داری باهاش برخورد میکنی که انگار شکنجه الهی هست!!!
اتفاقا معنویات واقعا سبب آرامش میشه و مخصوص مسلمانان هم نیست. اگه توی مستند و یا فیلم ها هم دیده باشید افرادی که به معابد خودشون میرن هم یه حالت آرامش در اونها دیده میشه. معنویات باعث میشه که خیلی از پوچگرایی ها سراغ شما نیاد. بخوام مثال شخصی بزنم (چون از ماجرای من با خبر هستید) چند شب پیش خیلی غمگین شدم و تصمیم گرفتم از محل کارم پیاده برگردم خونه و در این بین قرآن گوش کردم (باهندزفری)، وقتی رسیدم خونه خیلی خیلی حال بهتری داشتم.
نماز واقعا رحمتی هست که قدرش نمیدونیم. من خودم گاهی وقتا نماز رو متاسفانه خیلی سرسری میخونم و یا نمیخونم اما بعضی وقتا که یه ذره نماز با توجه میخونم میگم ای وای حمید چه چیزی رو از دست دادی این مدت!!!
بنظرم میرسه باید نگرشتون در خصوص معنویات و خدای خشنی که درذهنتون ساختید عوض کنید. حتما حتما در خصوص عزت نفس هم کتابهای خوب رو پیدا کنید و مطالعه کنید.
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)