سلام مونا جان چون تجربه مشابهی دارم. بهت حق میدم خیلی سخته مخصوصا اگه همسرت مثل همسر من کامل زندگیش رو فراموش کنه و فقط به خدمت به پدر و مادرش اختصاص بده که یه تجربه ای همین اول بهت بگم. اینکه اعتراضی نکن و خودت رو کامل سرگرم کن و واقعا از این روزهات استفاده کن من یادمه همش به ناراحتی و خودخوری گذشت چون نمیتونستم ابراز هم کنم وعملا کار مفیدی انجام ندادم با اینکه همه بهم یادآوری میکردن تو همین سایت که خودم رو سرگرم کنم. سر کار میرفتم ولی دائما ذهنم درگیر این قضایا بود و البته من هنوزم درگیر همین مسئله هستم و چون خیلی تو دلم تلنبار شد ناراحتی هام، وابستگی عاطفی به همسرم رو از دست دادم، پس شما از همین اول سعی کن با قضیه کنار بیای چون خدایی نکرده اتفاقی بیافته و اعتراضی کنی همسرت مقصر میدونتت. پس سعی کن بپذیری و برای تفریحاتتون وقت بذاری که خیلی هم ناراحت نشی از نبود همسرت.
موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)