من، بیخیالی مفرط و اهمال کاری و سستی شدید و گذر عمر

[آویژه]

راحیل سلام
می‌فهمم چی می‌گی و گمان می‌کنم به خاطر سبک تربیت ماهاو همینطور شرایط الان، اغلبمون کم و بیش دچار چنین رخوتی هستیم.

من چند راهکار دارم که گاهی برای خودم کار می‌کنه:

1- سعی می‌کنم خودم را با بقیه مقایسه نکنم. هر جای پروسه مقایسه بود، به ذهنم یک استپ می‌دم و سعی می‌کنم یک کار خوشایند انجام بدم. مدام می‌گم "خیلی هم خوبی و از کجا معلوم بقیه اگر جای تو بودند، همین دستاوردها رو هم نداشتند."

2- یک قانون شمارش 5 برای خودم گذاشتم، به محض اینکه به کاری فکر می‌کنم از پنج تا یک معکوس می‌شمارم و سریع کار رو شروع می‌کنم، اینطوری مغزجان فرصت نمی‌کنه که دنبال بهانه انجام ندادن بگرده!!
خیلی قانون خوبیه. امتحانش کن.

3- یک کاری رو پیدا کردم که کوتاه مدت می‌تونم توش خوب باشم و استعدادش رو کم و بیش دارم، (خارج از حرفه شخصی) اونم بدمینتونه، یه مربی خوب هم پیدا کردم که برای آموزش به من علی رغم شلوغی کلاسش وقت می‌ذاره و تشویقم می‌کنه و در نتیجه معتاد درونم خیلی خوشش میاد! الان هدف من اینه که مهارتم رو افزایش بدم. این هدف بهم کمک می‌کنه مشتاق باشم، مشتاق چیزی. این احساسی بود که مدت‌ها بود تجربه‌ش نمی‌کردم.
(بله ممکنه چند وقت دیگه از همین هم دلزده بشم و عادی بشه برام، اونوقت باید دوباره دنبال چیز جدید بگردم)
تو هم همچین چیزی برای خودت پیدا کن، بهت انرژی می‌ده برای باقی بخش‌های زندگیت.

4- اگر کار نمی‌کنی، حتما یک جایی برو کار کن، جایی که مجبور باشی در یک ساعت کاری مشخص کار کنی.قرار گرفتن در معرض فضای کار خودش کلی آدم رو به جلو هل می‌ده. جواب پس دادن به یک نفر دیگه هم همینطور.

5- لذت بردن از جزییات رو یاد بگیر. این خیلی مفصله ولی احتمالا بدونی از چی دارم حرف می‌زنم.

6- و یه پیشنهاد دوستانه : (شاید بگی به موضوع تو بی‌ربطه، ولی از من بپذیر که ربط داره ) این سه فایل صوتی ( لینک) محمدرضا شعبانعلی در مورد عزت نفس رو دقیق گوش بده. ما خیلی وقت‌ها اصلا حواسمون نیست که کارهای کوچیک ما چطور صندوقچه عزت نفس ما رو خالی می‌کنه. مدام مرتکب این خطاها می‌شیم و هی وضعیت بدتر می‌شه. و بعدشم حتما بیا نظرت رو در موردش بهم بگو.

شاد باشی.