شما و ایشون چند سالتون هست؟
چطور آشنا شدین؟
شغل و میزان تحصیلاتتون؟
آیا آشناییتون به قصد ازدواج هست؟ یعنی خود آقا گفتن که برنامه ازدواج با شما رو دارن؟
من مشاور و کارشناس نیستم و فقط به عنوان یه فرد معمولی و یه دختری تو سن و سال ازدواج میتونم نظرمو بگم.
من ایندفعه برنامم این هست که حتما همون اول آشنایی از قصد ازدواج یا دوستی مطمئن بشم (خیلی رُک و بی پرده میپرسم ایندفعه)
اگه قصدش دوستی بود که هیچی از نظر من منتفی.
اگه قصدش ازدواج بود که بازم رُک فقط دو سه هفته فرصت آشنایی ابتدایی و بدون اطلاع خانواده رو بهش میدم و بلافاصله بعد از این مرحله، بااااااید از طریق خاستگاری رسمی اقدام کنه.
باید در طول دوران آشنایی چند بار پیش یک مشاور خبره ازدواج بریم (چون انقد دورویی زیاد شده، من به تنهایی نمیتونم ظاهر و باطن رو بشناسم و بفهمم همونی هست که واقعا نشون میده)
برام خیلی هم مهم هست از نظر سطح اعتقادی و اجتماعی و خانوادگی و مالی در یک سطح باشیم.
حتما چندین و چند بار باهاش بیرون و جاهای متفاوتی میرم که طرز رفتارش تو اجتماع و با بقیه رو ببینم چطوره چون خیلی برام مهمه یه فرد اجتماعی باشه.
حتما در مورد برنامش برای پنج سال و ده سال آینده میپرسم، چون از آدم های راکد بیزارم و حس ناامیدی بهم منتقل میکنن، یه آدم سرزنده همیشه برای چند سال بعدش برنامه داره نه که هرچی پیش آمد، خوش آمد.
حتماااا در مورد هدفش از ازدواج میپرسم، اگه هدفش صرفا تشکیل خانواده و بچه دار شدن باشه، برای من خوشایند نیست، من دوس دارم ازدواج کنم که زندگی و خوشبختیمو با کسی شریک بشم و کنار هم رشد کنیم و موفق بشیم و برای رسیدن به اهداف همدیگه کمک کنیم و اهداف مشترکی بزاریم، صرفا تشکیل خانواده و بچه دار شدن ، هدف من نیست.
اینا راهنمایی های من بود از دید خودم، ایشالله بقیه دوستان هم میان و راهنماییت میکنن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)