شرایط جدید زندگی بعد از تولد فرزندم

[شمیم الزهرا]

سلام ارم جان خوبی؟ بهتری؟
عزیزم تو سه ماه انتظار داشتی زندگیت مثل روال سابق شه؟ اصلا منتظر نباش که هیچوقت این اتفاق نمیفته و کلا زندگی بعد از بچه متفاوت از قبله و تا حتی یک سال اول سردرگمی و به هم ریختگی وجود داره
میدونی ارم جان ما خودمو شادیمونو روحیمونو وابسته به بیرون میدونیم برای همین هم تعادل نداریم یک روز شادیم یک روز غمگین یک روز فول انرژی یک روز سست... چون از درون ساخته نشدیم
با یک بحث با همسر با یک اتفاق مخالف میل ما به هم میریزیم چون از اونجا که باید شارژ بشیم و رویحه بگیریم نمیگیریم!

چون دور از خانواده زندگی میکنی میخوام برات از زندگی دوست بسیار عزیز و نزدیکم بگم

۷ ساله ازدواج کرده و در یک شهر محروم و مرزی که هیچ آشنا و قومی از دو طرف درش نیست به خاطر کار همسرش زندگی میکنه. جوری فضای شهر هست که اینا هفته ها حتی پاشونو بیرپن نمیذارن (با وجود بچه و نبود جای تفریحی مناسب) از خونه و به خاطر مدل کار همسرش تقریبا ۶ماهی یکباار به شهر ما که شهر خانواده هردوشونه سفر میکنن و تو کل این ۷ سال فقط یک بار مسافرت رفتن به قم.

خب حالا برات از دوستم بگم که واس خودم تلنگره و از شرایطم خجالت میکشم

تو مدت سه سال قبل تول فرزندانش (دوتا بچه پشت سرهم در شرایطی که حتی شوهرش شب درمیون خونه نمیاد و کاملا تنهاس آورد) برای خیاطی سفارش داد کتاب و سی دی خرید و بعد یکجارو پیدا کرد یک مدت حضوری رفت برای تعلیم تا حدی که میگفت تو شهرشون ازین بیشتر کسی بلد نیس و سرویس آشپزخونه و لباس و ... برای خودش و حتی گاهی فروش میدوزه. قالی بافی یاد گرفت و تا الان سه تا تابلو فرش بافته. زبانشو تقویت کرد. حوزه علمیه به طور مجازی میخوند و در زمینه اعتقادی فقط هم از طریق کتاب و مجازی خیلییی ترقی کرد. هربار باهاش حرف میزنم کتاب جدیدی رو تموم کرده! جوری انرژی داره که من وقتی بهش فکر میکنم همونجا تصمیم میگیرم یک حرکتی انجام بدم! اونجا معلم خصوصی درس های بچه ها میشد که البته چون غریبه بود تو شهر کوچیک نتونست اینکارو خوب پیش ببره .

جالبه این دوستم در دوران مجردی بسیار فعال بود و همش در حال کار فرهنگی و اعتقادی بود اما حالا اینطور خونه نشین شده و جالبترش اینه بسیار راضیه! بارها ازش شنیدم که میگه به همسرم به شوخی میگم چقدر دیر اومدی به خواستگاری من تا من خوشبخت بشم!!!!!!!!!! (درحالیکه هرکی از بیرون زندگیشو میبینم دلش میسوزه که این آخه کجاس داره بیچاره زندگی میکنه اونم با وضع مالی خیلی معمولی و حتی نامناسب) فکر نکن شوهر خیلی فوق العاده ای از نظر اخلاقی داره نه اصلا! من از نزدیک میشناسمشون و اتفاقا خیلی هم مشکلات دارن.

اما اینهمه موفقیت و رضایت اونم در شهر غریب چطور کسب شده؟

اما یک مطلب دیگه اینکه بلاخره رسیدن به اونجاها زمانبر و نیاز به تلاش زیاده اما در همین شرایط فعلی میشه سعی کرد برای خودت لذت هاتو زیاد کنی. مثلا کتاب خوندن با یک فنجون قهوه، فیلم دیدن، رسیدن به خود (رنگ کردن مو، یک تغییر تو ظاهرو...)، پختن غذای مورد علاقه خودت، پختن کیک و شیرینی مورد علاقت، الان هوا سرده ولی بعدا که خوب بشه بچتو بذار کالسکه برو بیرون راه برو، این مدتی که اونجایی دوست پیدا نکردی؟ رفت و امد به مسجد هم نشاط بخشه هم میتونی دوستای خوبی ان شالله پیدا کنی، مزار شهدای شهرتون بری، هفته ای یک روز اگر امکانش هست دخترتو بذاری پیش مادرشوهرت بری دو ساعته استخرو بیای یا هر ورزش نشاط بخش دیگه که دوست داری، تو خونه حتما ورزش کنی دخترت هم براش جالبه و نگات میکنه. خلاصه کلا خودتو تنها ببین و از همین شرایط ببین چطور میشه لذت برد منتظر اومدن همسرت نباش تا بهت انرژی بده یا متوجه زحمات و خستگیات باشه عزیزم. یکی از بزرگترین موهبت هایی که با اومدن پسرم خدا بهم داد این بود که فهمیدم باید امیدم فقط به خدا باشه از هیچ احدی انتظاری نداشته باشم که هرچی از بقیه بیشتر قطع امید کنی میبینی چقدر کارات بهتر پیش میره و موفقتری.

برایت بهترینهارو آرزو دارم ببخشید طولانی شد