عزیزم منم مثل تو هستم با این تفاوت که از تو ۳ سال بزرگترم
ببین من تجربه های کاری قبلم رو کلا گذاشتم کنار و دارم دوباره از صفر شروع میکنم. البته من دارم شاخه کاریم رو عوض میکنم و در کارهای قبلم خیلی موفق بودم.
در هر صورت باید اینو قبول کنی که سن تا حدودی مهمه ولی بیشتر برای استخدام دولتی مهمه و در بازار کار آزاد سن و مدرک مهم نیست فقط و فقط توانایی و مهارت مهم است پس این خودش یک دلگرمی خیلی خوبی بهت میده.
من پارسال خیلی دغدغه انتخاب بین ادامه تحصیل یا کار رو داشتم و نشستم با خودم دقیق فکر کردم و آینده ۵ ساله هر کدوم رو بررسی کردم و دیدم که مدرک برای من دیربازده هست و دیرتر به ثمر میرسه ضمن اینکه تا اون موقع در بازار کار رقبای جدیدی هم بیشتر اضافه شدند.
در مورد حرفهای فامیل تا حدی درک میکنم که منظورت چیه. تو میخوای هم به جایگاه اجتماعی و تحصیلی خوبی دست پیدا کنی و هم میخوای درآمد خوبی داشته باشی. تو میتونی هم کار و هم درس رو با هم ببری جلو ولی این همزمانی دو تا با هم انرژی زیادی ازت میبره مخصوصا اینکه تو تازه میخوای یک مهارت جدید یاد بگیری.
پس به نظرم بیا و برنامه ریزی کن و توصیه میکنم اول وارد بازار کار بشی و بعد دنبال ادامه تحصیل برو. تو اگه تو کارت جا بیفتی اتفاقا با خیال راحت میتونی درست رو ادامه بدی ولی اگه اول بری دنبال ادامه تحصیل همیشه دغدغه کار و درآمد گوشه ذهنت به تو استرس میده.
بعدشم عزیز دل رک بهت بگم چرا واسه خودت زندگی نمیکنی؟ مگه فامیل حرف و نظر تو درباره اونها براشون مهمه که تو اینقدر به فکر حرفای فامیل هستی؟!
البته یه مطلبی رو یادم رفت بگم اگه رشته ات بورسیه و استخدامی پس از فارغ التحصیلی دارن و تو رشته ات قوی هستی پس برای کنکور میتونی بخونی ولی تا جایی که میدونم بورسیه رشته ها اکثرا تک جنسیتی شدن و فقط برای پسرهاست.








علاقه مندی ها (Bookmarks)