اگه می دونستم این موضوع اینقدر داره اذیتت می کنه، زودتر می نوشتم.
از خوندن تاپیکت این حس به من دست داد که دختر خیلی محجوب و با حیایی هستی. ولی بیشتر که فکر می کنم می بینم اونجوری هم نیستی که نتونی یه برخورد روشن و راحت با این آدم داشته باشی. بنابراین این رو هم برات می نویسم، شاید به دردت بخوره:
از نظر من با توجه به توصیفی که از این شخص کردی، کافیه پاسخ مناسبی به یکی دو تا از رفتارهاش بگیره، تا خودش رو جمع کنه.
مثلا در مورد مسیج ها می تونی ساده و صریح (یعنی نه با گستاخی، نه خجالت، نه هیچ چیز منفی یا مثبت دیگه ای)، در حالیکه مستقیما بهش نگاه می کنی و هیچ حس خاصی در چشم هات نیست، بهش بگی:
امکانش هست در خارج از ساعات کاری به من پیام ندید؟
تا جائیکه من می دونم، اون یکی از سه پاسخ زیر رو می ده:
(1) بله حتما. جواب تو: متشکرم.
(2) علت رو می پرسه. و تو جواب می دی: به دلایل شخصی. بعدش قبول می کنه و تشکر می کنی.
(3) کارش رو توضیح می ده و توجیه می کنه. مثلا می گه گاهی لازم می شه. تو کوتاه نمیای و یه چنین چیزی می گی: با این حال بهتره خارج از ساعات کاری به من پیام ندید.
در هر سه حالت، این آدم در بی خبری می مونه که علت اینکارت چیه. و احتمالا فکر می کنه پدرت یا نامزدت یا برادرت، این کار رو دوست نداره.
و گوشی دستش میاد که نمی تونه با تو به روال سابق باشه. و یه مقدار هم نگران وجهه ی اجتماعیش می شه و عقب نشینی می کنه.
تو هم نیاز نمی شه اینقدر انرژیت بابت این موضوع هدر بره.
راستی چرا گفتی اعتماد به نفست کم شده؟ تو که خیلی خوب و قوی به نظر میای. مشکل خاصی داری؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)