ببین دوست عزیر شما وارد هر حرفه ای بخوای بشی اولش همینه. باید یه مدت کارهای ساده تر انجام بدی. بعد که انشاا... کار یاد گرفتی پیشرفت می کنی. البته از لحاظ علمی و گرنه از نظر مادی شاید درآمد چندانی نداشته باشه. بله من چند بار نوشتم فوق لیسانس دارم. اما ادعایی ندارم و خداروشکر هیچ وقت هم دنبال این نبودم که با مدرکم جایی پز بدم. در نوشته هام هم تاکید کردم علیرغم مدرک فوق لیسانس حاضر به انجام هر کاری هستم . از سرویس کولر خونه مردم گرفته تا کار در هتل. ذکر این مسئله از این بابت بود که ثابت کنم مثل خیلی ها ادعایی ندارم که گوشه خونه می شینن و می گن تا کار مرتبط گیر نیارم سر کار نمی رم. البته کار مرتبط هم گیر میاد به شرطی که آدم کار بلد باشه. اما چون محیط دانشگاه با صنعت کاملا متفاوت هست اکثر فارغ التحصیلان دانشگاهی هیچ کاری بلد نیستن که به قول خودشون کار مرتبط گیر بیارن. و البته هیچ تلاشی هم برای یاد گرفتن نمی کنن. اما من خودم ماه ها به طور رایگان برای شرکت های مختلف کار کردم و تجربه کسب کردم تا تونستم شغل مناسب پیدا کنم. بر خلاف خیلی ها که بیکار تو خونه نشستن و هیچ تلاشی برای کسب تجربه نمی کنن. اما واقعیت اینه که حتی تخصص هم داشته باشی در شرایط فعلی در آمد چندانی ندارید و شاید در آمد مسافرکشی ار کار فنی بیشتر باشه. و من خودم مدت هاست که در فکر راه اندازی کسب و کار خودم هستم که یک استارتاپ محسوب می شه و علاوه بر خودم به خیلی ها کمک می کنه. برای این کار نیاز به سرمایه و صدالبته حمایت های روانی و عاطفی یک نفر دارم. متاسفانه اکثر افراد مثل شما به جای تشویق و حمایت همش موج منفی می فرستن که انگار من اشتباه کردم درس خوندم و الان از بقیه طلبکارم. در حالی که من بدون ادعا مدت ها به رایگان کار کردم چون معتقد بودم اگر آدم بخواد در مکانیکی هم کار کنه باید یه مدت مفت کار کنه تا تجربه کسب کنه. کاری که خیلی از دانشجوها زورشون میاد انجام بدن و بعد چون کار بلد نیستن میگن چرا واسه ما کار نیست. ببخشید که این بحث از موضوع اصلی منحرف شد اما من شاید در زمینه ازدواج کم تجربه باشم اما در حوزه کاری خودم به توانایی هام ایمان دارم و معتقدم استارتاپی که می خوام شروع کنم قابلیت اجرایی و درآمد خوبی داره. اما در بازار کسب و کار هر ایده نو حداقل سه سال زمان نیاز داره که جا بیفته. متاسفانه در جامعه و خانواده من همه می خوان راه صدساله رو یک شبه برن و اولین حرفشون اینه که ماه اول چقدر در میاری. فامیل و خانواده من اکثرا بازاری هستند و کاسب جماعت فقط به جیبش نگاه می کنه. از روزی که من پام رو دانشگاه گذاشتم من رو با بچه های دبگه مقایسه می کردن و می گفتن اونا میرن در مغازه جون می کنن و این میره دانشگاه وقت تلف می کنه. البته راست می گن دانشگاه برای کسی که صرفا به حفظ کردن 4 تا فرمول اکتفا کنه وقت تلف کردنه. خیال می کردن یه آدم زیر کار در رو هستم. وقتی هم که می گفتم دارم واسه شرکتا کار می کنم تا تجربه کسب کنم مسخرم می کردن و می گفتن اینا که پولی بهت نمی دن. یکی از فامیل ها زمانی که خواستگار دخترش گفت لیسانس داره به خواستگار بیچاره گفت الان خرهای شهر ما هم لیسانس دان بگو چقدر در میاری!نوشته اصلی توسط Telegramid_TrueMotion
من خودم بر اساس زحمات دوران دانشجوییم کار مرتبط گیرم اومد و مثل خیلی ها مجبور نشدم برم کار غیر مرتبط انجام بدم (که اون هم انجامش ارزشمنده و قابل احترام). الان هم برای راه اندازی کسب و کار خودم و استارتاپم نیاز به پول دارم که حتی خانوادمم کمکم نمی کنن. حالا بحث ازدواج هم پیش می یاد همه فقط پول رو ملاک می دونن. من دارم عمرم رو میزارم و می خوام استارتاپی رو راه بندازم که هم به خودم کمک می کنه و هم به سایر جوونها و هم به این مملکت. اما آخرش اینا اینجوری جوابمو می دن. حقا که اینجا جهان سومه.
دوم: من برای ازدواجم نیازی به پول پدرم ندارم چون خودم می تونم کار کنم. اما جهت امر خواستگاری خانواده هم باید اقدام کنه. من که نمی تونم سرخود راه بیفتم برم خونه مردم بگم زن می خوام. متاسفانه خانواده من به رسم و رسومات و ولخرجی های زاید خیلی بها می دن و در واقع از خانواده دختر هم مشکل پسند ترن. در نهایت این که با شرایطی که دارم به راحتی می تونم بدون کمک والدینم هم مهاجرت کنم. هر چند که سخت تره. و اگر تا به حال این کارو نکردم به این خاطر بود که نمی خواستم والدینم رو تنها بگذارم چون تک فرزندم. کاری که شاید بهتر بود مدت ها قبل انجام می دادم و زودتر از این مملکت جهان سومی می رفتم. نهایت این که من مثل خیلی از بچه ها نمی خوام با پول پدرم ماشین و لباس مارک بخرم. می خوام کسب و کار خودم رو راه بندازم و به این جامعه خدمت کنم. ببخشید که مطالب این پست شاید ربطی به محتوای پرسشم نداشت اما اگر از ایده هایی که داشتم و به خیلی جاها معرفی کردم و هیچ کس حاضر به حمایت نشد (و حتی با زخم زبون هاشون تحقیرم کردن) بخوام بگم مثنوی دور و درازی میشه. در ضمن ادعایی با سوادی هم ندارم چرا که تجربه یک شبه بدست نمیاد و همیشه مطالب جدیدی برای یادگیری هست.
علاقه مندی ها (Bookmarks)