حال و احوال یاران همدردی (12)

[سرشار]

سلام


اگه با یک تشکر ساده و خشک و خالی میشه واقعا یه نفر رو خوشحال کرد ، ای کاش که دریغ نکنیم .

من نمیدونم چرا همه ما به فکر اصلاح و تغییر دیگران هستیم و خیال میکنیم نسخه ای که ما پیچیدیم واقعا شفابخش هست ؟!!!!!!

چرا گمان میکنیم که به واسطه دو تا تعریف و تشکر بیشتر کلاممون بر حق است و نعوذبالله باید بر پیامبر نازل بشه ؟!!!!

چرا فکر میکنیم خدا به ما حق داده که دیگران رو بکوبیم و تخریب کنیم و به خیال خودمون بنای محکم تر و مستحکم تری از اون شخص بسازیم ؟!!!!

نمیدونم دو تا درد دل چقدر از ما کم میکنه ، که حوصلمون زود سر میاد و شروع میکنیم به اعتراض و انتقاد !!!

کاش یه کم با هم مهربونتر بودیم !!! هر کدوم از ما توی زندگیمون به اندازه خودمون درد و رنج کشیدیم . حالا یکی کمتر ، یکی هم بیشتر . اگه نمیتونیم برای زخم های دیگرون مرهم باشیم ، پس بهتره حداقل نمک نپاشیم .

میبینی چند نفر از پست زیبا و آموزنده شما تشکر کردن ؟! من هم از شما تشکر میکنم !!!!! چون حس میکنم به این تشکرها احتیاج دارید ! اگر نه از همه توان خودتون برای خرد و خاکشیر کردن دیگران استفاده نمیکردید ! و باز هم تشکر میکنم که اینقدر محترمانه و دلسوزانه این کار رو انجام دادین !!!!

برای اینکه حالت گوشه و کنایه نداشته باشه ، با شما هستم خانم بی نهایت !!!!!

راستی از جناب مدیر یا .... هم تشکر میکنم که این پست رو حذف میکنند ! فقط یک سوال ؟!!!! شما خودتون که تا این اندازه به اعتراض و انتقاد دیگران حساس هستید ، پس با کدام علت و دلیل علنا به خانم تمنا انتقاد و اعتراض میکنید ؟!!!!!!!!!!! بهتر نیس هر اتفاقی رو از خودمون استارت بزنیم و بعد به بقیه ارجاع بدیم ؟!!!