حال و احوال یاران همدردی (12)

[الهه زیبایی ها]

بچه ها امشب مامان به خواهرم گفت: من که مادرشم از تدبیر و انعطاف میشل تعجب می کنم.

تدبیر .... باورتون می شه؟

بعنوان یک انسان هیجان محور، هیچ چیز به اندازه ی این چیزها منو راضی نمی کنه.

یعنی ممکنه من بمیرم در حالیکه یک انسان صبور و مسلط به نفسم باشم.

همش مراقبم به خودم مغرور نشم، الکی فکر نکنم آدم شدم. همش منتظرم آرامشم از دست بره. ولی هر چند روز، موضوعی پیش میاد که قبلا می تونست منو طوری متلاطم کنه که همه چی رو خراب کنم، ولی بازم از عهده ش برمیام.

حس می کنم دارم از یک مرحله ای عبور می کنم. می دونم هنوز باید ماه ها بگذره که بشه گفت در مرحله ی جدید زندگیم تثبیت شدم، ولی انگار دارم رد می شم.

یکیتون بیاد منو بغل کنه، تو بغلش گریه کنم..........

آخ آخ.... حواسم نبود بلند گریه کردم.... برم تا آبرو ریزی نشده....

مراقب خودتون باشید... و هیچوقت فراموش نکنید بعد از هر سختی آسونیه، حقیقتا بعد از هر سختی آسونیه.

سلام میشل عزیز
من شما رو دختر بادرایتی شناختم باهوش مهربون و برای ادمهای باهوش تشخیص اینکه کی انعطاف کی قاطعیت داشته باشن کار سختی نیست!!!....علی رغم اینکه فاصله فکریمون زیاده ولی دوستون دارم و بیشتر پست هاتونو می خونم
به هر حال
حالا موضوع چی بوده و تشخیص مامان چی ...بماند

فعلا چون جفتمون حالمون خوبه بیا همو بغل کنیم
می خوام بوستم بکنم
راستی از بابت تاپیک عصبانیت هم ک زده بودین...تشکر.
خوب بود فقط من سوال دارم ازش برام خوب تفهیم نشده اخه
تو هم مراقب خودت باش