وقتی ناراحتم به سختی می تونم حرف بزنم(دوستان قدیمی لطفا باهام صحبت کنید)

[فرشته مهربان]

سلام

در تکمیل حرف میشل عزیز

باید بگم که اصل فشاری که احساس می کنی در همین نپذیرفتن از خودته در آنجاست که می گی به خودت حق نمی دهی .....

این یعنی کمال گرایی .... و خطای شناختی مطلق نگری ،یعنی اینکه در برابر مسائل و مشکلات انتظار روئین تن بودن از خود داشتن .... انتظار مافوق ظرفیت طبیعی از خود داشتن .... انتظار همیشه موفق بودن و همیشه قوی بودن

شنیدی این ضرب المثل که میگویند فلانی بعضی وقتها از سوراخ سوزن رد میشه یه وقتهایی از در دروازه هم رد نمیشه .... ( در خصوص انعطاف )

میشه اینکه آدمی اغلب اوقات قوی باشه در برابر مشکلات و فشارها .... بیشتر اوقات فرد موفقی باشه در زندگی .... اشکالی ندارد و خیلی هم خوب است ، اما اگر این حال اغلب اوقاتی های خوب ،باعث مطلق نگری بشود در مورد خودش و یا حتی دیگرانی با این خصیصه ها .... آنوقت است که یه ضعف کوچک و به نظر پیش پا افتاده باعث سرخوردگیش می شود و از خودش انتظار ندارد و ناامید می شود و بیشتر فشاری که به فرد وارد می شود بخاطر همین است نه اون مشکل ...

عزیز

کافی است بپذیری خودت را ، ناراحتی ات را و احساس فشار را و با وجود همین ناراحتی و احساس فشار و رنج خودتو دوست داشته باشی و ارزشمند بدانی خود را ..... وقتی پذیرفتی که اشکالی نداره پیش آمده ، خب اذیت شدم دیگه مگه اشکالی داره .... خواهی دید که آرامتر می شوی ... بعد از قوتت استفاده می کنی که چه باید بکنم که از این حال ظاهراً بد در آمده به حال خوب برسم ....
همین جستجو برای یافتن راهکار خودش فشار را کمتر می کند و خواهی دید چقدر بهانه و راهکار وجود داره تا فشار از روی ما برداشته شود و مهمتر از همه کمی که گذشت به این نگاه خواهی رسید که چقدر موضوع کوچک شد و خودت در مقابلش بزرگ شدی ...

پذیرش خود در هر وضعیتی به ما کمک می کند رابطه بهتری با خود داشته باشیم و خودمونو تحویل بگیریم و ارزش بدهیم و همینجاست که به خودمون خواهیم رسید و رشد خواهیم داد .... ناتوانی در مقابل راهکارهای واضح تغییرات مثبت در ماها به همین بر می گردد که خود را نپذیرفته ، نبخشیده ، و دوست نداریم .... مقاومت در برابر تغییر می شود واکنش وارونه این حال و احوالمان

نگران نباش