مشكلات من و شوهر و مادرش و برگشتنمون سر حاى اول زندگى

[Somebody20]

سلام
هر وقت شوهرت گفت تو حسود یا غیر عادی هستی
بگو بیا بریم پیش یه روانشناس به عنوان یه نفر سوم بی طرف قضاوت کنه
هر روانشناسی که خودت در نظر گرفتی من میام
میام تا یه نفر بین ما قضاوت کنه که من غیرعادیم یا شما

راستش به نظر من هم این چرخه شما خیلی داره تکرار میشه

میشه از محاسن شوهرت هم بگی تا ما بهتر قضاوت کنیم اینکه چه خصوصیاتی داره که شما رو توی این زندگی نگه داشته

اگر خونه خواهرت راحتی برو
ولی یه مدت کوتاه بمون
به شوهرت هم اجازه نده بهت تحمیل کنه که کجا بری
در انتخابت قاطع باش
ولی بازم به نظر من اگر اون می رفت بیرون بهتر بود تا شما

واقعا سوال خوبى بود،
اول راحع به پست قبلى ك دوست خوبم نظر داده ك وفيق بازن و دوست دختر داشتن، من اينو هيچ وقت نگفتم دوست دختر داره، انا وفيق باز بود، ك اونم بعد از اخرين حرفمون ك داشتيم جدا ميدشيم گذشات كنار و خيلى خيلى كم شد. يعنى از وقتى خونه مجرديشو دادن اجاره، ديگه خيلى كم شد. تا الان ك باز گير داده من برم جايى و تنها باشه.

اخلاقاى خوبش، ( من بعد از اخرين قهرمو كه ايشون عوض شد و خيلى كاراشو كم كرد ميگم)

با خونوادم خيلى خوب شده و بهشون احترام ميذاره واقعا( بحث چن تايى داشتيم اما خداروشكر حل شد و تا الان بى احترامى نكرده).
من يكم زود جوش ميارم و بعضى وقتا تيكه ميندازم و غرغرو ميشم ، اما اصن حوابمو نميده .

خيلى رقتا ميديدم ك ميبينه من ناراحتم ازينكه فلان مارو كردى برا مامانت براى من نميكنى، سعى ميكنه يكم باهام راه بياد كه رابطمون خراب نشه.(كارشو كنار نميذاره ، اما كل كل م نمكينه، ساكت ميشه كارشو ميكنه منم دلم ميسوزه بهش هيچى نميگم)

خيلى شوخه و اغلب ميگه و ميخنده و ...

ادم بامعرفتيه خيلى وفتا، مثلا ميبينم چقد رو قضيه اينكه به زن كسى نگاه نكنه يا گرم نگيره و اين حرفا حساسه .( البته بعضى وقتا ك مشروب ميخوره خيليم جلف ميشه)

دلسوزه، مخصصصوصا نسبت به اعضاى خونوادش، تا خارى به پاى كسى بره سريع ميشينه براشون گريه ميكنه، وولى بعضى جاهام ديده خونواده من مشكلى دارن خداييش كمك ميكنه( راحه ب مامانشم ميدونم خيلى وقتا دلش بهش ميسوزه)


اما اخلاق بدم داره:
مثلا مسافرت بيشتر از سه روز بشه طاقتش نمياد، هى ميگه دلم تنگ شد و .... و براى منى ك بزرگترين هدفم ميافرته خيلى سخته.يكم كلا ضد حاله، من دوس دارم بريم بگرديم هيجان داشته باشيم، اون فقط با دوستاشو خانوتدش خوشه، خوشش نمياد ازينكه باهم بريم گودش زياد يا مسافرت و اين حرفا.
خيلى خسيسه، خيلى حرص پولو ميزنه. مثلا يه كارت بهم داده، تا ازش ٥ تومن پول كم ميشه ز ميزنه چى خريدى.
بچه ننه س
خيلى درگيره كاره( كارشم كخ وصله به مامانش)
از درون خيلى احساساتيه ولى اصن كاراى رومانتيك انجام نميده ،زياد به من توجه نميكنه، محصوصا وقتى مريضم.در واقع حواسش به من ميس زياد، تو مهمونيا يا وقتى خونه تنهام و ...مثلا انقد ميگم دوس دارم بهم ز بزنى ، بعد صد بار گفتن ي شب ز ميزنه چيكار ميكنى و كجايى، بعدم يادش ميره تا سال بعد.
تو خونه تنبله، اصن حس ميكنم نسبت به خونمون هيچ حسى نداره، هرچى خراب شه يا بخوايم بهريم، اصن خوشش نمياد..
لجبازه ( جفتمون لجبازيم)