سلام.
همسرتون رو دوس دارید؟؟؟ جدای از بچه وزبان و اصالت و ... شما به همسرتون علاقه دارید؟ این احساس عشق هست؟ یا فقط عادت که بخاطر یه "زبان" حاضر به طلاق شدید؟؟؟؟
نه من فکر نمیکنم این عشق اونقد عمیق باشه ... البته جسارت نشه من ادم رکی هستم. ازدواج به معنی "مثل" هم بودن نیست.... "مکمل بودن درسته" اگه قرار بود با ییک مث خودت ازدواج کنی که همون بهتر مجرد بودی. برادر من یه چرخی تو همین همدردی بزن ببین ملت چه مشکلاتی دارن....
یکی شوهرش معتاده... یکی زنش اعتیاد داره یکی شوهرش با زن دیگه در ارتباطه ... یکی مشکل فقر یکی بیماری جسمی و.... هزار تا درد.... بعد شما میخوای بخاطر یه زبان قید زنت و دختر گلت رو بزنی؟ نه این انصافه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من خواهر بزرگم با بچه اولش فارسی صحبت میکرد.... با بچه دومش که متولد شد. انگلیــــــــسی صحبت کرد.... تا خود الان که 3 سالشه.... بچه کامل انگلیــــــسی رو میفهمه و صحبت میکنه... فارسی رو هم با یه لهجه خییلی شیرین صحبت میکنه... علاوه بر اون یه زبون دیگه هم بلده..... رو هیچکدوم از این دوتا هم کار نشده.... بچه های الان بچه های زمون قدیم نیستن که میگفتن تا 40 روز چشاش نمیبینه و هزار تا خرافات دیگه.....
همه عاشق اصالت خودشونن ... اما باید اینو بفهمی گاهی باید خودمونو تطبیق بدیم. با نظر ادمایی که دوسشون داریم... این شکستن غرور شما و اصالت شما نیست. ... برعکس احترام به زنی هست که با "عشق باهاش ازدواج کردی....

قدر زندگیتو بدون... ول کن این تفکراتو....یه بار متولد شدی که "زندگی کنی" لذت ببری از زندگی.... به خاطر چیزای ساده این یک بار رو از دست نده... زندگیتو دریاب" که خییل ها مشکل واقعی دارن این چیزی نیست.یعنی اصلا مشکل نیست... بچه به محض مسلط شدن به زبان فارسی کنارش گویش محلی شمارو هم یاد مییگیره. و بعد فقط همونو صحبت میکنه.... و البته فارسی رو کنار خودش داره همین
.
کارتون اشتباهه یه اشتباه خیلی بزرگ...
و در مورد مشکل دومتون... نگفتید خارج از کشور به چه کاری مشغولید؟؟؟؟ ایا درامدش به اندازه داخل کشور خودمون نیست که رفتید اونجا؟؟؟
من جای شما باشم برمیگردم کشور خودم همین جا کار میکنم پیش و خونواده خودم..... ادمایی که معلوم نیست تا کی سلامت هستن و کنارمون هستن.... و چقد قشنگه نزدیک خونه و خونواده بودن...
من نظرمو دادم. زندگی خودتونه... تصمیم با شما... موفق باشید