دلتنگی بعداز اتمام رابطه باعث افسردگی ام می شود

[muhamadr79]

سلام به دلتنگی زیبا اقامحمد.
از عدد 79 میشه حدش زد 18 سالتون هست؟ یا ربطی نداره؟
خب سن و سالتون که معلوم باشه،میشه گفت جنس رابطه در چه سطح و عمقی جریان داره.
دو تا مورد:
اول-ارزش شما و موفقیت شما به عنوان یک مرد در آینده به این بستگی داره که چیزهایی که فکر میکنید ارزش داره رو بدست بیارین و بعدهم تلاش کنید از دست ندین.حالا دیگه اینکه چی باشه فراخور شرایط تعیین میشه.
این اصل هست و شما اگر در اون کاهلی بکنید اینده خودتون رو تنزل میدین
دوم-تعداد کمی از دخترخانمها در وادی علاقه یا چنان در تلاطم احساسات و هیجانات گیر میفتند که راضی نمیشن دوست پسرشون رو از دست بدهند یا اینکه چنان انتخاب حسابگرانه ای دارند که به آینده ای که دوست پسرشون قراره براشون بسازه چشم میدوزند.
سوال اول:فکر نمیکنید یه کوچولو برای تصمیم گیری نهایی نیاز به مشورت دارین؟اینکه میدونین این رابطه 3ساله رو باید تموم کنید از کجا آوردین؟شبیه این نیست که یک رابطه ای صرف دوستی انتخاب کردین و میدونید که جنس رابطه در حدی نیست که علاوه براینکه دوست خوبی باشین بتونید زوج خوبی هم باشین-دراینصورت بجز شرایط مالی چه چیزی تو رابطه شما نقص داره که منجر به ازدواج نمیتونه بشه؟
سوال دوم:یک دختر رو چطوری تصور کنم که از یک رابطه ای که راضی هست میخواد تمومش کنه؟ دختران سفت و سخت تر هستند.از نظر ایشون شما نمیتونید اینده خوبی براش رقم بزنید یا ایشون هم فکر میکنند که خودشون نمیتونند شما رو خوشبخت کنند؟؟
بعد میشه فهمید دلتنگی و افسردگی برای اینه که عادت کردین بهش،جایگزین ندارین بجاش؛یا واقعا دختر زندگیتون رو پیدا کردین؟
اگه دو مورد اول باشه که موضوع فرق میکنه.
اگه مورد سومی باشه که اشتباه میکنید تمومش میکنید.تا عمر دارین این قبیل اشتباهات رو تکرار خواهید کرد با این منطق که الان دارین.
ارزوی بهروزی

ممون از پاسختون
من باید شغل پیدا کنم که بشه به پشتوانش ازدواج کرد باید به فکر مسکن هم باشم
برای اینا حداقل 4 سال دیگه تا پایان خدمتم باید صبرکنم تا بتونم براشون تلاش کنم
شما منو نه فرد خیلی زرنگ نه خیلی کاهل درنظر بگیرید.یکی عین اینهمه افراد دانشجوی مثل خودم که شرایط تقریبا مشابهی داریم

متوجه قسمت دوم صحبتاتون نشدم دسته کمی از دخترها حسابگر هستن یا خیلی احساسی؟
دخترخانمی که من باهاش رابطه دارم لیاقت داشتن یه زندگی معمولی بدون دغدغه های بی شمار مالی روداره و هم به من علاقه منده من الان3ساله که بهش میگم میرم سرکار پس انداز می کنم که مثل اکثریت تا30سالگی طول نکشه جمو جور کردن خودم اما نه کار به دست اوردم نه پدرم جزاینکه اجازه بده درمنزلش چندسال زندگی کنیم کمکی میکنه اما من توی این مدت گفتم پدرم کمکم میکنه و بعداز درسم و قبل خدمت همه چیو جورمیکنم میام خاستکاری.فکر میکردم خودم یه مقدار پس انداز می کنم و خدمتمم متاهل باشم توی شهر خودمه و همزمان کار می کنم

چرا خیلی نیاز به مشورت دارم تاالان با هرکسی که مشورت کردم گفته تا بیشتر درگیر احساسات نسدید تمومش کنید تابعد 5و6سال مجبور به ترک این رابطه نشدید

و اون خانم نباید موقعیتای جدی ازدواجشو از دست بده چون بعدا سنش زیاد بشه شاید نتونه هیجوقت ازدواج مناسبی داشته باشه

فکرنکنم به جز شرایط من اختلاف دیگه داشته باشبم چون بهترین دوست همدیگه ام بهترین و دلسوز ترین ادم برای همین

به خاطر نامعلوم بودن اینده من هرچی بیشتر زمان میگذره پشیمون تره و میگه کاش هیچوقت این رابطه رو شروع نکرده بودیم که حالا تو مخمصه علاقه و نداشتن امکان ازدواج گیر بیوفتیم
من مشکلی ندارم اگه 4 سال دیگم همینطوری بمونیم اما اون دختره و ممکنه زندگی و ایندش اسیبی ببینه که قابل جبران نباشه

دلتنگی و افسردگی من به خاطر اونهمه محبت و مهریه که باید تووجودمون بکشیم و عادت بدیم خودمونو بقبولونیم که دیگه اون نمیتونه باهات حرف بزنه نمی تونه حرفاتو بشنوه نمی تونی باهاش درددل کنی.من حتی وقتی فکر میکنم به این مساعلم دلم میگیره میرم باخودش حرف میزنم تا اروم بگیرم چطور یه روز میخوام زندگیامو درددلامو روی هم جمع کنم و تاابد بهش نگم

- - - Updated - - -

سلام
یه سری قرصا هست عشق دلتنگی همه اینا رو از سرتون میندازه هیچ اسیبی هم به شما وارد نمیکنه
روان باعث میشه هورمون در بدن ترشح بشه
فکر نکنم پیش هر روانشناسی در سن شما برید اجازه ازدواج به شما بدن مخصوصا حالا که انقدر احساسی هستید
جرا احساسی؟
چون شما 3 سال با هم بودید و اختلافاتتون ندیدید مگه میشه فقط مالی باشه
واقعیت گرایی
نداشتن مهار نادیده گرفتن

ممنون از پاسختونممنون از پاسخ های شما
من23 ساله و ایشون22 سالشونه و من میدونم موقعیت های ازدواج دارن که وجودمن توی زندگیش باعث شده ندونه چه کار کنه یعنی به موقعیت های جدی فکر کنه یا نه منتظر بمونه که من چه شغلی دستوپا کنم و چه امکاناتی در چه زمانی به دست بیارم اونم بعداز خدمت سربازی
میدونم که اگه الان موقعیتاشو رد کنه ممکنه بعدا پشیمون بشه اما چه سودی داره پشیمونی وقتی جوونی و خواستگار های اون رفتن
من خودمو صدبار لعنت کردم که به این دختر علاقمند شدم و خواستم وارد زندگیش بشم الان سه ساله که دنبال کارم اما کی به کسی که مشغول تحصیله و پایان خدمت نداره کاری میده ؟درحالی که می خواستم همزمان با درس خوندن کارهم کنم تا یه پشتوانه مالی بشه
من شاید اماده ازدواج نباشم اما 18 ساله نیستم احساساتمم به نظر خودم ربطی به سن نداره هرکسی باشه بهترین آدم زندگیشو نمیتونه بدون احساس و منطقی فراموش کنه
شما چه اختلافی از صحبتهای من برداشت کردید من اگه شرایطم مهیا بود همین الان خاستگاری میکردم

نمی دونم شما چندسالتونه ولی اگه جای من بودید چه کارمی کردید که احساسی نباشه؟