یه درس دیگه هم میشه گرفت، اون دروازه بان بدبخت اگه مدافع خودشون کله نمیزد باز یه حرکتی میکرد توقع نداشت از خودی بخوره مثل چوب خشک واستاد. "آدم ها بدترین ضربه هارو همیشه از اونی میخورن که هیچ ازش انتظار ندارن."
یه تحلیل کلی هم میشه کرد. مراکشی ها کلا کنش واکنشی بازی میکردن به قول دوستان متخصص اینجا هیجانی رفتار میکردن! اینه که اون مدافع بنده خدا انقدر درگیر جواب دادن سریع به حمله به دروازه شون شد که حالیش نبود کجا داره هد میزنه. اگه هیچ کاری نمیکرد شاید امکان گل کمتر بود حداقل دروازه بان یه حرکتی نسبت به حمله از خودش نشون میداد. بازیکن های مطرح دنیا اگه دقت کنید هیچ کدوم هول نمیکنن تو همچین موقعیت هایی و حساب شده رفتار میکنن. واسه خودم این نکته از همه مهمتره هیجانی رفتار کردن و سرعت عمل زیاد در عکس العمل نشون دادن، گاهی کار دست آدم میده.
نتیجه اخلاقی و درس عبرت این بازی هارو ولی بعد بازی با پرتغال میشه گرفت امیدوارم خیلی سوراخ نشیم. اون وقت هم احتمالا میتونیم نتیجه گیری کنیم خیلی تو زندگی به گل هایی که کسی برامون بزنه دل نبندیم عمر اینجور صدرنشینی ها دو روزه.
هیجان و شادی از کل نوشته تون مشخصه. یکی از دوستای منم رفته همینجوریه بدتر از شما مست و سرخوش میزنه! جای ما هم خوش بگذرونید. :)نوشته اصلی توسط من می دونم
علاقه مندی ها (Bookmarks)