یعنی الان خودتون شک دارید که به گل معتاده یا خیر؟ اگر شک دارید که نمیتونید از کیت استفاده کنید. کیت مال زمانیه که شما کاملا مطمئن هستید شخص معتاد شده و مثلا هر چند ماه یکبار مصرف تفننی نداره دائمی و به فواصل نزدیکه وگرنه از کیت استفاده کنید و منفی یا بینابین حتی دربیاد یه چیزیم بدهکار میشید.
ببینید مثلا مواقعی شده که یک مرتبه اشتهاش خیلی زیاد بشه؟ خیلی الکی خوش و سرحال به نظر بیاد؟ اینا بعد مصرف تا چند ساعت مشخصه.
مواقعی بوده بی قرار و هول باشه؟ ضربان قلبش زیاد بشه؟ تاحالا شده جلوی شما چرت و پرت بگه؟ حالت های افسردگی یا پرخاشگریش چطوریه هرچند وقت اینجوری میشه؟ اینا مواقعیه که به مواد نیاز پیدا میکنه و از این حالت ها میشه فهمید کی و چند وقت یه بار داره مصرف میکنه یعنی دوره های مصرفشو میتونید دربیارید. یا ببینید مثلا اگه باز حرفش شد حاضره ماریجوانا بکشه جای گل؟ ماریجوانا واسه کسی که گل مصرف کرده دیگه لذتی نداره و این افراد اگه معتاد شده باشن قبول نمیکنن با یه لول پایین تر جایگزینش کنن.
اگر به شک افتادید که واقعا معتاده یا نه بهتره قبل از کیت حتی اگه این دکتری که میخواید برید قبول نکرد دکترهای دیگه رو امتحان کنید و بخواید براتون آزمایش بنویسن. اگر متوجه نشه و بیاد آزمایش بده که برد کردید اگر آزمایش رو متوجه شد و قبول نکرد بره آزمایش دیگه ناچارا میتونید حرف کیت رو هم بزنید. ولی برای کیت هم به هیچ عنوان نباید به تنهایی اینکارو بکنید.
مسئله ای که هست کیت رو اکثرا کسانی میتونن موفقیت آمیز در منزل استفاده کنن که یه قدرت فیزیکی برتری نسبت به شخص معتاد داشته باشن مثلا چند نفر باشن یا شخص معتاد سن کمتری داشته باشه یا بهرحال قدرت فیزیکیش در اثر مصرف مواد کم شده باشه. چون غالبا همینطوره که به میل خودشون راضی به همچین کاری در منزل نمیشن و یه مشکل دیگه شم اینه که بعدش اگر دستشون رو هم بشه واکنش های بد و شدیدی ممکنه نشون بدن که نیاز به مهار داره. یه مشکل دیگه هم اینه که شخص معتاد تو خونه راحت تر میتونه تقلب کنه و شاید لازم باشه یکم شدت عمل به خرج داد تا تقلب نکنه. من فکر میکنم برای تست اعتیاد در منزل باید حتما یکی دو نفر خودی چه از خانواده ایشون چه از خانواده خودتون هرکدوم که فکر میکنید موثرتر هستن در منزل کنارتون داشته باشید. به صورت تنهایی و دو نفره که بخواد قهر کنه یا باعث زد و خورد بینتون بشه یا راحت تقلب کنه یا اصلا به هیچ صورتی رضایت به اینکار نده خب مسلما حرکت عاقلانه و به درد بخوری برای موقعیت شما نیست.
به حرفای پسرخاله شم نمیدونم میشه اعتماد کرد یا نه ولی معمولا پسرها این مواقع پشت همو خوب دارن و جاده هموار میکنن برای همدیگه (مثل اینکه گفته زیاد پی شو نگیر!) بهرحال شما به کسی زنگ زدید که خودش ساقی همسرتون بوده باید با کسی صحبت کنید که خودش مخالف این بساط هاست ولی همسرتون رو خوب میشناسه تازه اگه راستشو بگه. احتمال اینکه این جناب فامیل الان حرفا و حساسیت شمارو به همسرتون انتقال داده باشه و باعث محافظه کاری بیشتر همسرتون در این مورد بشه زیادتره تا چیز دیگه.
سعی کنید این روزا یار خودی پیدا کنید. با پدرتون راجع به ترس و نگرانیتون از اعتیاد همسرتون صحبت کنید. راجع به خطرناکی توهم به پدرتون بگید. یا حتی اگر خانواده همسرتون رو آدم های موجه و منطقی ای میبینید میتونید با پدرشوهرتون یا برادرشوهرتونم در میون بذارید ولی ازشون بخواید فعلا به روی همسرتون نیارن. بهرحال باید چند نفر حامی قوی پیدا کنید.
اگه مشکل نعوظ ندارن و میلشون هم طبیعیه ممکنه بخاطر بیماری شما دچار اضطراب شده باشه یعنی از نظر فکری اینطوری براش جا افتاده باشه که اون عمل برای شما مقدور نیست یا اذیتتون میکنه و از روی اضطراب به شیوه های دیگه عادت داده باشه خودشو. به نظر باید این مسئله رو حتما با دکتر یا یک روانپزشک مطرح کنید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)