سلام

لطفا متن ها رو با دقت بیشتری بخونید. نوشته ام "هنوز سر همون خانه اول با همسر سابق تون هستید". یعنی هنوز هم بدون سنجیدن جوانب، با ساده انگاری و نادیده گرفتن علائم خطر (در حالیکه اون ها رو می بینید) و حتی تعبیر خوب کردن از آن ها در حد افراط، عمل می کنید.

* من نمی دونم شخصیت این آقا چگونه است؟ یا مادر و یا بقیه اعضای خانواده ایشان. ولی واقعیاتی در جامعه است که اعضای خانواده کمابیش مشترکات و تشابهات دارند (و البته تفاوت ها). این خانواده بی سواد و از نظر فرهنگی در سطح بسیار پائینی هستند (بدون توهین)، اختلاف فرهنگی و آداب و رسوم بسیار حاد و شدید بین آن ها و شما و خانواده تان وجود داره، دو برادر و خواهر طلاق گرفته داره ...
* خودش هم بیماری داره. یه جا میگید بچه هم احتمال داره بیماری رو به ارث ببره، بعد یه جای دیگه میگید براتون مهم نیست.!!! 50% احتمال بیماری بچه تان مهم نیست؟
* سیگاری هم که هست
* ساده منش و روستائی بودن!!! امیدوارم از اون دسته افرادی نباشید که چون خودتون یه مقدار سطح مالی خوبی دارید و شهرنشین هم هستید فکر کنید هر روستائی آدم با محبت و با صفائی است. این اوج خامی و ساده گی درست. واقعیت دقیقا برعکس است.
* اینکه میگم اگر دنبال تیپ مشخصی از افراد هستید اون ها رو در مکان هائی که بیشتر حضور دارند جستجو کنید موضوع واضحی است. شما آدم مذهبی رو تو مشروب فروشی و آدم علمی روسر کوچه در حال علافی نمی تونید پیدا کنید. حالا اگر ازدواج نمی کنند اشکالی در اصل پیشنهاد من بوجود نمیاره. لابد قبلا ازدواج کرده اند، یا کسی رو درنظر دارند، یا از بین همکاران شان نمی خواهند همسر اختیار کنند، یا شرایط ازدواج ندارند، یا می خواهند یه مدت قبل از ازدواج رو خوش بگذرانند و هزار دلیل دیگه. صحبت من اینه که در محیط های خاص افراد متناسب با اون محیط رو بیشتر از جاهای دیگه میشه باهاشون برخورد داشت، نگفتم حتما شوهر پیدا میشه. تازه آدم هم پیدا بشه نسبی هستند و باید دید واقعا چقدر همونی هستند که وانمود می کنند.

* من هنوز به شدت با قضاوت شما درباره افراد مشکل دارم.
"اکثر همکاران بنده رو همین قشر تشکیل میداد. در بین این قشر مذهبی یکنفر بود که از نظر من مشکل جسمی یا روحی که من متوجه بشم نداشت چون همکار بودیم ولی خب طبق معمول تناسب فرهنگی اجتماعی نداشتیم که برای بنده مهم نبود"

ببینید همین جا چند چیز به چشم میخوره
1. فقط یه نفر بوده که مشکل جسمی و روحی نداشته البته ازنظر شما.
2. تناسب فرهنگی نداشتید ولی براتون مهم نبوده

آخه قبولش سخته. مگه اینجا کشور بیماران روحی و جسمیه که از بین چند ده یا چند صد نفر (یا حتی چند نفر) فقط یه نفر بدون مشکل بوده!!!؟؟؟
باید دید ملاک سنجش شما چی ها هستند. وگرنه واضحه از بین 100 آدم که تصادفی انتخاب بشند حداقل 70-80 نفرشون ازنظر جسمی و روحی در حد قابل قبول هستند. نمیگم درحد خلبان های جنگی ولی در حد خوب و خیلی خوب هستند.

میگید تناسب فرهنگی نداشت ولی برام مهم نبود. درباره این فرد جدید هم همین رو میگید.
داشتن تناسب های اعتقادی، تحصیلی، مالی، فرهنگی و غیره شرط اول ازدواج است. حالا سن، ثروت و بعضی چیزها رو میشه آسون گرفت ولی تناسب های اعتقادی، تحصیلی و فرهنگی نباشند اون زندگی رو قبل از اینکه شروع بشه میشه شکستش رو پیش بینی و قطعی دانست. یه مقدار فاصله همیشه بین افراد وجود داره ولی نباید درحد قله و دره باشه.
از حالا این تناسب ها رو خیلی خیلی جدی بگیرید. (و فراموش نکنید)

در مورد این اقا من خودم باشم که قطعا رد می کنم. ولی شما من نیستید و زندگی خودتون رو دارید. بیشتر تحقیق کنید
- اینکه غیر از سیگار اهل مسائل دیگر هستند یا خیر؟ مواد، مشروب،مسائل اخلاقی
- مسائل اعتقادی رو بررسی کنید
- داشتن بیماری های دیگر
- قبلا ازدواج کرده اند یا خیر؟ اگر بله، چرا الان متاهل نیستند؟همسرشان فوت کرده؟ جدا شدند؟ اگر جدا شده اند چرا؟ بچه هم دارند؟ زیاد بوده اند آقایانی که اول دل دختر رو بدست آورده اند و وقتی خوب میخ شون رو محکم کرده اند گفته اند فرزند قبلی هم دارند. (دختر هم کارش میشه گریه و زاری. نه می تونه قبول کنه نه می تونه از طرف دل بکنه چون وابستگی عاطفی داره)
اگر اصلا ازدواج نکرده اند چرا؟ خواستگاری کرده اند؟ نامزد بوده اند؟ ....؟
- در خانواده اش کسی سابقه اعتیاد، زندان و دیگر جرائم و سوء پیشینه داره؟ (و خودش)
- علت جدائی برادر و خواهرش چه بوده؟ همون ها می تونند برای شما هم اتفاق بیفتند.
- طرز رفتارشان با عروس های دیگه چگونه است؟ یا چگونه بوده(طلاق گرفته ها) در بعضی فرهنگ ها مخصوصا شهرستان ها عروس آزادی عمل چندانی نداره. به خوش آمدگوئی های قبل از ازدواج هیچ وقت دل خوش نکنید. همه عروس ها قبل از ازدواج مثل دختر طرف و دامادها هم مثل پسر خانواده مقابل هستند. ولی چند ماه بعد از ازدواج دیگه از این حرف ها و تعارفات نیست.
- خیلی مسائل دیگه که گفتن شون طول می کشه.

راه و روش تحقیق هم باید مناسب باشه. راهش این نیست که مستقیم از طرف سوال کنید شما اینجور هستید یا به این موضوع اعتقاد دارید؟ خب مسلمه جوابش رو مطابق انتظار شما میده. در محل کار هم کسی از همکارش بد نمیگه (مگر به ندرت) و معمولا حتی شناخت درستی از زندگی شخصی همکاران شان ندارند.

* در مورد شراکت تان امیدوارم آگاهانه تر از ازدواج تان عمل وپیش بینی های لازم رو کرده باشید. با این شخصیتی که شما دارید دور از انتظار نیست اگر سرتون کلاه بگذارند و همه چی رو بالا بکشند. خیلی مراقب باشید.