ممنون
شاید من نتونستم زیاد خوب مسئله رو از دید خانمم بگم. اون نمیگه چرا منو هل دادی قبول داره من نکوبیدمش تو ماشین و خانواده ش دارن خیلی قضیه رو بزرگ میکنن. اون شبم من اگه میدونستم اینا دسته جمعی اومدن تو ایوون دارن مارو تماشا میکنن که خب حواسمو جمع میکردم فقط از دستش عصبانی بودم و بعدم من فقط یکم هلش دادم بره زودتر سوار ماشین بشه زیاد شدید نبود که اصلا بشه اسمشو خشونت گذاشت هیچیش نشد. هیچیم به من نگفت که مثلا چرا هولم میدی حتی. خب از کجا میدونستم به فرض تو خیالشم اینارو داره جمع میکنه ما تو خونه هم طرف هم ظرف و کاسه پرت میکردیم و من هل دادن و کشیدن و فشار دادن و اینا داشتم باهاش قهر نمیکرد سر اینا. فقط از تهدید به کتک ناراحت میشد که دیگه تقریبا اینکارو ترک کرده بودم. بعدم من خودمو با خودم میتونم مقایسه کنم نسبت به خودم رفتار خشنی با زنم نداشتم نسبت به یه پسری که خیلی حالا رفتاراش نرم و لطیفه شاید یکم خشن محسوب شدم. ولی آخه اعتراض نمیکرد که بگید اینا جمع شده براش یهو زده به سیم آخر!! تو ماشین حتی اون شب گریه میکرد خواهش و التماسم میکرد من ببخشمش اصلا شکایتی از اینکه منو هل دادی نکرد الانم نمیگه مشکلم اینه منو هل دادی میگه خسته م!!! از چی نمیدونم. کاری انجام نمیده کلا خونه. ما فقط یکم بحث زیاد داشتیم این مدت ولی در اون حدی که بخواد بذاره بره نبود. من که از قانون هامم گذشته بودم.
کاملا اطمینان دارم که اگر پدر مادرش بهش چیزی نمیگفتن الان دچار همچین مشکلی نشده بودیم.
خانم آرام آدم یه شبه که نمیتونه کاملا تغییر کنه من میتونم یواش یواش عوض بشم خب کتک زدنشو کلا گذاشتم کنار تهدید کردنشو بعد عروسی کم کم داشتم ترک میکردم ولی یهو که نمیتونم خیلی لطیف بشم الان من قولی بدم که میدونم ممکنه نتونم سرش بمونم خوبه؟ اعتبار مرد حرفشه. بخصوص که به نظر خودم دیگه یه چیزهایی اصلا خشونت نیست چون قصد و نیت خشونتم توش نداشتم چطوری قول بدم وقتی نمیفهمم یه جاهایی مرز خشونت و رفتار عادی کجاست؟ من داشتم تلاشمو میکردم اونم میتونست یکم تحمل کنه. که طفلک داشت البته تحمل میکرد پدر مادرش اومدن خراب کردن همه چیو.
ولی اگر خانمها یکم صبر و تحملشونو تو زندگی مشترک زیاد کنن هر اتفاقی می افته حرف جدایی و رفتن نزنن مردها هم راحت تر میتونن اونی بشن که زنشون میخواد وقتی آدم تو تهدیده چاقو گذاشتن زیر گلوش که داره همه چیزشو از دست میده چطوری به رفتار متمدنانه فکر کنه؟ جنگ تمدن نمیشناسه دیگه. خانمها چندسال صبر میکنن بچه شون راه رفتن و حرف زدن یاد بگیره تا ابدم اشتباه کنه میبخشن ولی برای تغییر همسرشون که احیانا یه چیزهایی بلد نیست و سی سالم همینطوری بوده صبر ندارن.
فرزانه خانم نمیتونم در این حالت گل و شیرینی بگیرم برم منزل پدرش. من نمیخوام خانواده ش انقدر تو زندگیم نفوذ داشته باشن برم اینجوری با گردن کج پیششون انگار دارم بهشون مجوز میدم که هم از این به بعد بازم بهم بی احترامی کنن هم بیان مغز خانمم رو شستشو بدن بازم تو زندگیمون مداخله کنن. بعدم اینکه پدرش داره به من تهمت میزنه که زدمش تو ماشین کوبیدمش خود خانمم همچین نظری نداره اینا سر پیاز یا ته پیازن که همچین فکری اومدن انداختن تو سرش؟ رابطه من و زنمو بهم زدن عامدانه. تو فکر اینم حتی رابطه مو کلا باهاشون قطع کنم الان تنها دلیلی که باهاشون در تماسم اینه که نگرانم زنمو ببرن از خونه م. هروقت قبول کنه تهمت زده و نباید تو زندگی خانوادگی من تا این حد دخالت کنه همونطور که من تو زندگی اون دخالتی نمیکنم منم قبول میکنم نباید تهدیدش میکردم و گل و شیرینی میگیرم آشتی کنیم.
ممنونم خانم تانیا از راهکارهاتون. شرمنده من تو اون یکی تاپیک جوابتونو ندادم چون دیگه این مسائل پیش اومده بودن واقعا درگیر بحث اجازه گرفتن نگرفتنش نیستم فعلا. در اون مورد بحث اجازه گرفتن زن برای خروج از منزل البته حرف و دلیل بسیاره شمارو ارجاع میدم به احکام شرعی.
مورد چهار همونطور که خودتون گفتید وجدانی و شرافتمندانه نیست هرچند احتمال موفقیتش خیلی زیاده با توجه به روحیه مهربون و حساس خانمم. ولی من حال بد واقعیم رو هم تا جایی که بتونم ازش مخفی میکنم چه برسه بخوام تظاهر به چیزی که نیست بکنم. اگه واقعا سکته کنم خبردار میشه بهرحال.
راه اول رو کماکان خودم دارم پیش میبرم ولی اثری نداشته تا الان و فکر میکنم هرچی من ابراز دلتنگی بیشتر بکنم بدتر هم میشه انگاری. برای خودش میشینه قضیه رو بزرگ میکنه. حتی مشاورم هم جوش آورده بود این دفعه از کار خانمم. زیاده روی داره میکنه در حقم. پیش برادرم هم نمیتونم برم نمیخوام بدونه با هتل مشکلی ندارم ولی اگر قضیه کش پیدا کنه یا کلا منو نخواد دیگه میرم خونه کرایه میکنم.
راه سوم کسی رو نمیشناسم. با خانم رفیقم رابطه خیلی خوبی دارم و هوای منو همیشه داشته منم هوای اون و بچه هاشو دارم ولی برام خجالت آوره بخواد برام همچین کاری کنه. با زنم هم رابطه ش خوبه ولی جفتشون با همه رفتارشون همینجوری دوستانه ست نمیشه تو فکر خانم هارو خوند که واقعا با کسی دوستن یا ظاهریه. این رفیقم هم شریک کاریمه اگه زن هامون با هم دچار مشکل بشن برای رابطه کاریمون ممکنه خوب نباشه.
راه دوم به نظرم میشه بهش جدی تر فکر کرد. من این چند روز پیگیر بودم همش بخاطر اینکه نگرانم بره خونه پدرش نمیدونم محلش نذارم ممکنه پشیمون بشه دلش تنگ بشه؟ میتونم حتی این چند روز برم مسافرت تفریحی با دوستام. الان رعد و برق هم میزنه به من زنگ میزنه بهش که میگم بیام پیشت میگه نیا فقط باهام حرف بزن نترسم! نصفه شب زنگ میزنه میگه صدا میاد از تو آشپزخونه میگم میام ببینم چه خبره میگه نیا. از دور منو میخواد از نزدیک نه. خب اگه من این دور رو قطع کنم ممکنه قبول کنه برای اینکه منو داشته باشه باید از نزدیک هم بخواد من پیشش باشم و فقط از دور نمیشه.
نظرتون چیه بهش بگم چند روز میرم سفر و سراغمو هم نگیر؟ به برادرم میتونم بسپرم مراقبش باشه.
- - - Updated - - -
ممنونم خانم آراه. با نظرتون موافق هستم. من به علت وابستگی زیادی که به همسرم دارم سیبل هدف خوبی برای اذیت های خانواده ش شدم. خودش تقصیری نداره زیاد ولی دارن از نقطه ضعف های من سواستفاده میکنن.
دقیقا حرف دل منو زدین که اگر یه ذره به حرف من گوش میکرد من هم خب دیوونه که نیستم الکی جوش بیارم. وقتی شب جمعه که همه زن و شوهرها با هم هستن پدر مادرش میبرنش بیرون شهر به منم تا خودم خبر نگرفتم نمیگن خب من حق ندارم عصبانی بشم یعنی؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)