بهش بگم دوسش دارم ؟

[ابی اسمان]

سلام

در جامعه ما کمتر پسری پیدا میشه که در مقابل ابراز علاقه یک دختر واکنش مثبتی نشون بده. شما باید فرکانسهای مثبت به سمتش میفرستادید تا خودش جلو بیاد. اگه این آخرین راهه بهتره بهش بگید.

سلام .ممنون از نظرتون .
خب منظورتون از فرکانس های مثبت چیه؟
خب دیگه اخرین باری که میبینمش احتمالا جشن فارغ التحصیلیه که حدودا یک ماه دیگه هست .
من خیلی دختر سنگینی هستم .چه کاری میتونم بکنم که متانتم زیر سوال نره؟اصلا نمیخوام کوچیک بشم .

سلام آبی آسمان عزیز

به عنوان یه دختر که مواردی (البته به ندرت) همانند شما دیدم بهت توصیه میکنم که این کار را اصلا انجام نده .

اول از همه اینکه دوست داشتن و محبتت را در دلت نگه دار و مطمئن باش اگر حرفی در مورد دوست داشتنت به طرف مقابل نزنی بسیار آرامش بیشتری خواهی داشت تا زمانیکه حس و احساست را بهش بگویی .

اگر خودت پیشنهاد بدهی نه تنها قبول نمیکنه و پیش خودش میگه عجب دختری هست که یه ذره غرور نداره و مرد ها بدنبال زنان با اعتماد بنفس هستند نه کسی که خودش را اینقدر کوچک کرده ... و پیش خودش میگه اینقدر آدم بی جنبه و بی ظرفیتی بود که تو این مدت که حالا مثلا یه سری کار پزوهشی و تحقیق و جزوه و حالا هر چی داشتیم پیش خودش چه فکرایی کرده .

بعد اینکه با گفتن چنین حرفی طرف مقابل اعتماد به نفس کاذب میگیره و خیلی خیلی باید آدم درستی باشه که حرف تو را پیش شخصی نگه و به روزی فکر کن که آبرویت میریزه و نمیتونی کاری انجام بدی ..
از روی ظاهر و یه مدت در محیط دانشگاه بودن هم نمیشه به خوبی کسی پی برد ...


نکته ی دیگر اینکه زمانیکه پسر از جانب دختر چراغ سبز و یا کششی نسبت به خودش ببینه کاملا خودشو کنار میکشه و دیگه محل هم به اون دختر نمیزاره (یه جورایی بدش میاد از اون دختر ) دیگه چه برسه که بخوای بری مستقیم بهش بگی ... غیر مستقیم هم نگو ...اینکه بخوای واسطه و اینا بفرستی ... همه و همه کار اشتباهیه .

این آقا پسر شما را در این 2-3 سال دیده و پسر ها وقتی شخصی را دوست داشته باشن و یا حتی حسی بهش داشته باشن خیلی زود اقدام میکنن ... نهایت 6 ماه طول میکشه و میان خواستگاری ...
در صورتی که مورد شما اینگونه نیست و اجازه نده علاقه ی این پسر در دلت بیشتر بشه و در این مدت باقیمانده درست را بخون و متین و سنگین باش و مطمئن باش بخاطر نگفتن احساس علاقه ات به طرف مقابل هیچ وقت شرمنده دلت نمیشی.

همه ی این صحبت هایی که برات کردم واقعا دیدم و شنیدم که حرفی که به طرف مقابلشون زده اند فقط به ضررشون بوده ... خیلی ها هم آبروریزی و...

« امیدوارم سلامت و موفق باشی و بدون بعدا کسی وارد زندگیت میشه که روزی هزار بار خدا را به خاطر بودن چنین همسری شکر میکنی »

سلام .ممنونم از نظرتون .
راستش من خیلی هم ادم مغروری هستم خصوصا توی دانشگاه .ایشون هم من رو ادم مغرور و با اعتماد بنفسی میشناسن چون بهم کاری پیشنهاد دادن و معرفی کردن که کاملا اعتمادبنفس و روابط اجتماعی بالا میخواد و همون اول و چندبار بعدش هم گفتن که شما تو اینکار مشکلی ندارید یعنی ادم با اعتماد بنفسی هستی که حاضر شدم ریسک کنم و معرفیت کنم .دلیلی نداشت منو معرفی کنن اصلا .
نمیدونم .شاید هم حق با شماست .اونکه خب قطعا بمن علاقه مند نیستن ولی میگم این شاید یک جرقه باشه .
همش میگم یک عمر این مدلی زندگی کردم الان واقعا جای یک نفر تو زندگیم کمه.
شاید این نگاه خیلی بدبینانه باشه؟

منکه دیگه نمیبینمش که بخوام وقتی میبینمش خجالت بکشم یا حتی برام مهم باشه که بره به دوستاش بگه چون اونارو هم دیگه نمیبینم

سلام.
به نظر من حرفی نزنید، ولی این که اقدامی هم نکنید شاید بعدا به قول خودتون شرمنده دلتون بشید. بهش یک سری علامتها بدید که بدونه از طرف شما توجهی هست (البته نمیدونم تا الان این کارو کردید یا نه). اگر انقدر بالغ شده باشه، میفهمه و اقدام میکنه و چه بهتر که این اقدام با اطلاع خانواده ها باشه. اگر هم اقدامی نکرد، یا نفهمیده اصلا (که یعنی هنوز آماده رابطه جدی و ازدواج نیست) یا اون علاقه ای که لازمه رو به شما نداره. پس در این صورت بهتره شما هم فراموش کنید این قضیه رو. مخصوصا اینکه شما سنی ندارید و موردهای مناسب دوباره سر راه تون قرار میگیره.

سلام ممنونم از حضورتون

خیلی خوب بود .ولی اخه چه علامتی؟
نه کاری نکردم یعنی بیشتر سرد بودم باهاشون تازگی ها یکم لبخند میزنم نهایتا.کلا ادم توداری هستم مطمینم حدسم نمیزنن ازشون خوشم بیاد

ولی خوب اصلا حاضر نیستم هرکاری بکنم .دلمم نمیخواد کاری نکنم .

بنظرم روح و فکرم ارزشش خیلی بیشتر از حرف های مردمه

الان هم دلم میگه یه جوری بهش بفهمونم بااینکه میدونم اصلا قصد ازدواج نداره.
حتی حاضرم با این ادم رابطمو نزدیک تر کنم با اطلاع خانوادم .

خیلی گیج شدم .