پوی عزیز،
سی تا سکه واقعا تعداد کمی هست با توجه به شرایط ایشون که می گید هم وضعیت مالی خانواده شون خوب هست (پسرشون را ساپورت کنند)
و هم خودشون شرایط خیلی خوبی نداشتند. به هر حال توی سن ایشون بلاتکلیف بودن و بیکار بودن و ... موضوع ساده ای نیست.
حتی برای مهاجرت هم توی جمله هاشون به شما گفته بودن باید خانواده ها کمک کنند ما مهاجرت کنیم.
چرا باید خانواده ی شما کمک کنند که دامادشون دلش خواسته بره کشور دیگه ای زندگی کنه؟
ایشون فعلا نمی دونه می خواد چیکار کنه. می خواد مهاجرت کنه؟ کار کنه؟ بمونه؟ بره؟ ...
خانواده اش هم می خوان یه همسر بی خرج و بی دردسر براش پیدا کنند. بخاطر بیماریش نمی خوان زیاد هم بهش فشار بیارن.
حداقل خانواده اش که می تونستند یه قدم بردارن و بگن ما نصف مهریه را تقبل می کنیم (فکر نمی کنم برای خانواده ای که وضع مالیش خوب باشه صد میلیون پول زیادی باشه)
به هر حال خودت را سرزنش نکن.
نه این که مهریه به تنهایی مهم باشه، اما در این مورد در کنار سایر عوامل، نشونه ی خوبی نبود.
------------------
لطفا اینقد در مورد خودت منفی نگو و نباش
همه ی ما گناه کردیم، خطا کردیم، اشتباه کردیم ... قرار نیست زندگیمون را به خاطر اشتباهاتمون تباه کنیم.
پو را ببخش، اشتباهاتش را بپذیر و دوستش داشته باش.
شما فقط قسمت هم نبودین. نه که لیاقت همسری اون آقا را نداشتی.








علاقه مندی ها (Bookmarks)