سلام آقای امیر.تبریک بابت ازدواجتون
روحیه ی شما تا حدی شبیه همسر منه.با این تفاوت که شما افراط بیشتری توی برخوردهاتون دارید.این رویه ای که پیش گرفتید اصلا نمیتونه نتایج مطلوبی براتون داشته باشه و از طرفی همسرتون هم ازتون دور میشه.
من به صورت کامل این احساسات الان همسرتون رو درک میکنم.قانون نویسی و وضع این کارو بکن و اون کار رو بکن خیلی برای یه خانوم سنگینه.تصور کنید من دختر ۲۶ ساله ای با استقلال همه جانبه توی خونه ی پدری اومدم خونه خودم که طبعا انتظار داشتم خانوم خونه خودم باشم احساس میکردم به اسیری آورده شدم.به شوهرم گفتم که این رویه ای که پیش گرفته منو ازش دور میکنه،اعتماد به نفسم رو میگیره و حس همسر بودن رو میگیره.مشکل احساس مسوولیت شدید همسرم و روحیه ی رهبری توی وجودشه.
اینکه تعیین کنید روزی دو ساعت این کار و روزی نیم ساعت اون کار اصلا اصلا شما رو به خواست دلتون نمیرسونه.
من زن ۳۰ ساله ی شاغل با کلی کار و برنامه خیلی وقتا اینستاگرام میرم و حریم شخصیه منه.اگه از من خواسته بشه روزی نیم ساعت برم قطعا برخورد میکنم.چه برسه به همسر شما که به مراتب کوچکتر از من و خانه داره.
در ضمن منم قدرت یک روز توی خونه بودن رو ندارم.دلم میپوسه واقعا
سخت نگیرید آقای امیر.زندگی خودش سخت هست با سخت گیری های خودمون بهتره تلخش نکنیم
علاقه مندی ها (Bookmarks)