طلاق عاطفی طولانی مدت

[زندگی جدید من]

خواهش میکنم فقط بگویید با خانوادم راجب این مسئله چگونه کنار بیام من قبل از ازواج هم هرروز با همسرم دعوا داشتم اما امان از دست وابستگی های بیجا که بدبخت میکنن ادمارو من ۲۲سال سن دارم همسرم ۲۳سال ایشون راننده اسنپ هستند اما به هیچ عنوان سرکار نمیرن من ۱سال عقد بودم و‌الان ۳ماه هست که عروسی کردم تا به حال ایشون حتی هزار تومن ندادن به من به عنوان خرجی و بهونشون این هست که من گفته بودم وضع مالیم اینه من خانوادم وضع مالی خیلی خوبی دارن و در. دوران مجردی هرچی که خواستم در اختیار داشتم اما الان به خاطر دوست داشتنم با نداری ایشون یا خانوادش کنار اومدم اما ایشون از صبح تا شب خواب هستن یا بازی میکنن یا با گوشی بازی میکنن بسیار بد دهن هستند مدام صداشونو بالا میبرند و هرچقدر که تا بحال با زبون خوش و‌مهربون با ایشون صحبت کردم اصلا گوش شنوا ندارند ایشون سیگاری هستند و روزی ۵تومان پول سیگار میدن در صورتی که وقتی بیرونیم من یه پیراشکی بخوام بخورم میگن پول ندارم میگم پس پول سیگار از کجا میدی میگه من که گفته بودم سیگاریم ایشون مدام منو‌میکوبونن و‌کم کم دارم احساس میکنم من کم بودم ایشون خانواده ی خیلی بی فرهنگی هم دارند من با وجود تک تک این بدی ها و با این که میدونستم اشتباست ازدواج کردم اما الان ارزوی مرگ‌میکنم ایشون حتی حاضر نیست پول برای مشاوره خرج کنه و حرف طلاق رو هم زدم گفتن مهریتو ببخش تا طلاق بدم خواهش میکنم بگین چطور بدو این که به خانوادم اسیب برسه جدا شم همسر من ادمی بود که هرکی میدید میگفت چطور با این ازدواج کردی خودشم باورش نمیشد باهاش ازدواج کنم چون ما از نظر سطح خانوادگی خیلی باهم تفاوت داریم خواهش میکنم کمکم کنید..

مهسا خانمی شما باید یه تاپیک جدا باز کنی ومشکلت رو مطرح کنی
از اغاز کننده تاپیک عذر میخوام و چون زندگیت رو شبیه زندگی خودم دیدم همینجا تجربم رو بهت میگم
مهسا جان من هم تا حدود زیادی شرایط شما رو داشتم.. ازدواج در سن کم، فاصله سنی خیلی کم، و از نظر تحصیلی و ظاهری موقعیت بالاتر از همسر... رفتارهای همسرم هم مشابه همسر شما تقریبا
یه بخش بزرگی از رفتارهای همسر شما برمیگرده به اعتماد به نفس خیلی پایین درمقابل شما! و احتمالا نیش هایی که بقیه بهش میزنن رو میخواد سر شما خالی کنه!
و اگر شما محبت رو ازشون گدایی کنید (کاری که من کردم) بستر رو ناخوداگاه مناسب میشه و بدتر میشه
من 6سال زندگی کردم و مشاورهای زیادی رفتم خیلی بهم گفتن بیشتر بهش محبت کن و.... ولی این محبت اوضاع رو بدتر میکرد
و در نهایت بهترین تجربه ای که گرفتم این بود : شما سعی کن خوب باشی خوش رو و خوش گذران و بدون وابستگی و با اعتماد بنفس بالا.. در عین حال به خونه زندگیت هم برس، غذا و تمیزی و خوش تیپی و...

البته مشکلات همسر من خیلی اساسی تر از اینها بود و جداشدیم ولی خب من تمام راه ها رو قبل از جدایی امتحان کردم و حالا هیچ عذاب وجدانی ندارم..
شما هم بهتره هم راه بالا رو امتحان کنی هم روی خودت کار کنی