خیلی ممنونم دنیا خانم. من هم برای شما آرزوی سلامتی برای خودتون و فرزند در راهتون دارم.
شما خودتون تجربه تون در مسائل زندگی مشترک خیلی زیاد هست و بنده درس پس میدم خدمتتون ولی نکاتی که به نظرم اومد و امیدوارم براتون سودمند باشه ایناست:
به نظر من زن و مرد اگر کیفیت رابطه خودشون دو نفر به قدر کافی خوب باشه رفتارهای حتی بد پدر و مادر و فامیل رو هم تحمل میکنن. یعنی حاضر نمیشن رابطه خوب خودشون دو نفر رو بخاطر حرف این و اون به خطر بندازن و مثلا ترک معاشرت با اقوام همدیگه کنن این نظر من هست. البته خانمها که ترک معاشرت فکر نمیکنم انجام بدن ولی مردها هم در ازای یک رابطه واقعا خوب، بدی های فامیل همسرشون رو هم تحمل میکن و کمتر حرکات بچگانه انجام میدن.
مطلب بعدی شما الان که باردار هم هستین اگر همچنان جلوی فامیل هاتون برای همسرتون حتی میوه پوست میکنید یعنی بسیار محبت میکنید ولی باعث تغییر رفتار ایشون نشده این میتونه سه علت داشته باشه (با در نظر گرفتن اینکه همسرتون انسان خودخواه یا پرتوقعی نیست) یا ایشون از طرف شما کمبود عاطفی حس میکنه و ریشه این لجبازی ها، گرفتن محبت به این شکل از طرف شماست و فامیل بهانه هستن. یا واقعا شدت ناراحتی همسرتون از اقوامتون اونقدر زیاد هست که ایشون با محبت های زیاد شما هم دیگه دلشون صاف نمیشه. یک حالت دیگه هم هست که محبت های زیاد شما دیگه به چشم همسرتون نمیاد یعنی براشون عادت شده که اگر این مورد آخر صحیح هست باید تغییر رویه بدین در این زمینه و لازم نیست انقدر نازشو بکشید.
راجع به اون قسمت اول هم که فرمودین میپذیرین اهمیتش خیلی زیاده ساده نگذرید. شما میتونید بنیان گذار تغییر باشید اگر حتی همسرتون گفت منزل ما یا منزل اقوام من شما بگید اقوام تو اقوام من هم هستن یا به منزل پدرشوهرتون مثلا از این به بعد بگید منزل پدر (بدون پسوند) و تغییراتی از این دست. همسرتون به تبع شما تاثیر میگیره مردها در این مسائل تابع رفتار زنشون هستن.
نکته دیگه ای که به نظرم میاد من وقتی همسرم از فامیلام ایراد میگیره چیز زیادی نمیگم بیشتر گوش میدم چی میگه نهایتا بهش میگم خودتو ناراحت کن یا اگر بگه فلانی منو دوست نداره میگم من خودم جای همه دوستت دارم و حرف هایی از این دست که کلا از مسائل فامیلی بیاد بیرون. یه دلیلش اینه که من اون لحظه اطلاعات کافی در مورد اون اتفاق که زنم رو ناراحت کرده ندارم و در نتیجه نمیتونم تا وقتی نفهمیدم قضیه چیه عادلانه قضاوت کنم دوم اینکه من خودم رو مسئول رفتار فامیلم نمیدونم که بخوام ازشون دفاع کنم. ولی برعکسش دقت کردم اگر از رفتار پدر مادر یا فامیلاش ایراد بگیرم فوری عکس العمل نشون میده و میخواد ازشون دفاع کنه در حالی که من زنم رو مقصر نمیدونستم و بی جهت خودش رو قاطی جبهه مخالف من میکنه و اگه منم یه ذره بخوام به شیوه شما و دید فامیل من فامیل تو نگاه کنم بینمون جنگ و اختلاف پیش میاد.
شما هم به نظر من هم این دید فامیل من فامیل تو رو بذارید کنار هم سعی کنید بی تعصب رفتار کنید. هیچ دلیلی نداره شما رفتار دیگران رو که همسرتون رو ناراحت کرده توجیه کنید. شما مسئول رفتار خودتون هستید نه فامیل و نه حتی پدر و مادرتون. اگر همسرتون گفت پدرت سر من منت گذاشته هیچ لازم نیست توضیح بدید پدر من آدم بخشنده ایه و منت نمیذاره. بخشنده بودن پدرتون رو خود همسرتون باید ببینه و متوجه بشه کسی نمیتونه بهش یاد بده پدرتون رو با صفات خاصی بشناسه هرکسی با رفتار خودش میتونه معرف شخصیتش باشه.
اگر همسرتون گفت فلانی به من بی احترامی کرد میتونید بگید من عوض همه به تو احترام میذارم و حرفایی از این دست که اهمیت مسائل فامیلی رو کم کنه. فلانی متلک میگه میتونید بگید اگر متلک میگه واقعا کار اشتباهی داره میکنه (یکم از همسرتون حمایت کنید مردها هم گاهی حمایت نیاز دارن) سعی کنید مسائل فامیلی رو دامن نزنید چون نه میشه برید به تک تک فامیلاتون بگید با همسر من چه جوری رفتار کنید که ناراحت نشه نه میتونید همسرتون رو مجبور کنید که افراد فامیل شمارو به هرطریقی شده دوست داشته باشه و باهاشون گرم بگیره.
تنها چیزی که به نظر من میرسه که در اختیار دارید و میتونه اثرگذار باشه تا رابطه های فامیلی بهتر بشه بالا بردن کیفیت رابطه خودتون دو نفر هست.
علاقه مندی ها (Bookmarks)