از نظر همسرم همیشه من مقصر هستم

[هم آوا]

باسلام
خانوم هم اوا شما بهتره هم خودتون هم همسرتون به سمتی سوق بدید که پایش پیدا کردن مقصر نباشه
بلکه حل مساله باشه
من خوبم تو خوبی فقط این ایراد داری
نادیده گرفتن در تحلیل رفتار متقابل به معنای روندی درون ذهنی است که طی آن فرد بخش هایی از واقعیت خود، دیگران و موقعیت را بزرگ نمایی، کوچک نمایی و یا نادیده انگاری می کند.
در واقع می توان نادیده گرفتن را گونه ای از درگیری با پیش‌نویس دانست که طی آن نوع تفکر فرد تحت تاثیر قرار گرفته و پاسخ او به واقعیت اکنون و اینجا تحریف شده و به واسطه این تفکر ناکارآمد، مبانی پیش نویسی وی تکرار شده و تقویت می شود.
نادیده گرفتن در سه زمینه خود دیگران و موقعیت انجام می پذیرد.
هنگام برخورد با یک مشکل در درون یک فرد دو راهکار امکان فعال شدن دارند:
راهکار اول استفاده از توان کامل به عنوان یک فرد بزرگسال، جهت پاسخ رفتاری فکری و هیجانی مناسب جهت حل مسئله است، که این گونه پاسخ گویی نشانه تماس درست با واقعیت است ولی ممکن است فرد درگیر پیش نویس شده و با آمیختن به الگوهای ناکارآمد دوران کودکی مسئله را ارزیابی کند و در نتیجه پاسخ به حل مسئاله ختم نشده و درگیری های به صورت بازی و نظام تخریبی در روابط و نیز درون فرد به وجود می آید.
هدف این است که در پاسخ به مسائل به وجود آمده از بیشترین توان به روز شده برای پاسخ به اکنون و اینجا در مورد آن استفاده شود.

پس بهتره حل مسئله کنید تا تخریب یکدیگر و مقصر جلوه دادن همدیگه
مثلا دعوایی رخ داده بین دو دوست که یکی از طرف ها بخاطر مسائل قبلیش به دوستش بد بین میشه به حرفاش حساس میشه
خوب این دو نفر باید مسائلشون حل بکنند
ولی مساله الان چیه؟؟
مساله اینه که یکی از ان دو در کنار هم احساس امنیت نمیکنن باصحبت که بد تر میشود که بهتر نمیشود
بهترین کاری که میشه کرد چیه؟؟
مضرات دوستی و خوبی این دوستی رو بنویس
هر کدوم بیشتر چربید اونو عمل کن
مثلا اون یکی دوست به این نتیجه میرسه که با نبودنش دوستش به ارامش میرسه و احساس امنیت میکنه دوستشم اصلا حاضر نیست که داره اشتباه فکر میکنه

هر چه سریعتر این دوستی به هم بخوره بهتر

اولویت برای هر رابطه ای داشتن امنیت روانی است

چه دوستی که اون طرف خیلی راحت میگه من ازت میترسم
یه خورده حرف جدیمون رو هم به صورت خنده بگم
به این نوع دوستی دوستی پش..... میگویند خخخخ

ممنونم از راهنمایی تون اما مشکل اینجاست که همسر من اصلا صدای منو نمیشه که بخواد روی ش اثری بزاره... با چند تا مشاور صحبت کردم و اونا گفتند که همسر شما در کودکی دچار کمبود محبت و توجه هست و روزی که شما بهش بی توجه باشین یا به کس دیگه ای توجه کنید رو براتون تبدیل به ی جهنم میکنه و همیشه به بدترین صورت ممکنه پل های پشت سرش خراب میکنه.. گوش هاش از کار میافتند و فقط به دنبال راهی برای تخریب و تضعیف شخصیت شما میگرده.. مثلا بابت ی دعوا ساده که خنده تون میگیره از موضوعش امروز رفته دادسرا از من و پدرم شکایت کرده... از پدر بیچاره من که اصلا هیچ اطلاعی از درگیری ما نداشته ... زندگی کردن با ی همچین آدم هایی که زود عصبانی میشن و بعد یک هفته همه چیز به روال قبلی ش بر میگرده خیلی سخته اما من 5 ساله دارم تحمل میکنم