سلام

نوع واکنش شما بستگی یخ خواهرتان، خانواده و اون آقا داره.
* اگر خواهرتان عاقل و نصیحت پذیر است با استدلال و آگاهی دادن که چه خطراتی در این نوع روابط ایشون رو تهدید می کنه جلو بروید.
* اگر لجوج و سرخود هستند، یا قبلا اسیر احساسات شده اند و کلا به هر دلیل از عقل پیروی نمی کنند (معمولا هم همینطوره) چاره ای جز برخورد بازدارنده ندارید. چون هرچقدر و هرچی شما و دیگران بگید ایشون کار خودشون رو می کنند و در برابر خطرات هم خودشون و عقل کل و مصون می دانند یا طرف رو صادق و قابل اعتماد و .... . بازهم بسته به وضعیت خانواده تان ممکن است روش های کمی تند و یا خیلی تند (محدود کردن) جواب بده یا برعکس ایشون رو به مخفی کاری بیشتر تشویق کنه.
منظور از گفتن مطالب بالا اینکه بدون شناخت کافی از همه طرف ها یعنی خواهرتان، خانواده شما و اون آقا ( و درمورد خواهرتان حتی حضوری برای شناخت شخصیا ایشان) نمیشه راه حل جالبی داد. ولی شاید یک راه کلی برای همه دختر خانم ها وجود داشته باشه، به شرط اینکه هدف دختر ازدواج کردن باشه، و اون اینه که خانواده شما ابتدا شرایط رو بسنجند و به دخترشان این آگاهی رو بدند یا برای شان اثبات نمایند که اون آقا قصد ازدواج داره یا خیر؟ و برفرض هم قصد ازدواج داشته باشه توانائی مالی، تحصیلی ... و رضایت خانواده اش رو داره یا خیر؟ نهایت کار اگر چاره دیگری نباشه و از آقا پسر بخواهند رسما از طریق خانواده خواستگاری کنند و باقی قضایا.... اینطوری احتمال اینکه خواهرتان با خانواده به نتیجه یکسانی برسند بیشتر خواهد بود.

مشکل بعدی اینه که برفرض هم این مورد رو به خوشی حل کنید. دفعات بعدی چی؟ قحطی پسر که نیست. این آقا بره، بعد نوبت یکی دیگه است و بعدی و بعدی. باید اولا تفکر دختر رو شکل داد (اعتقادی، شناخت و آگاهی ...) و دوما ازنظر محبت اینقدر در خانواده تامین باشند که با هر توجهی جذب نشوند و سوما اینقدر به خانواده اعتماد داشته باشند که هر مشکلی بخصوص در ازتباط با جنس مخالف رو مخفی نکنند بلکه سرعا با خانواده مطرح کنند بدون اینکه زشتی این موضوع بریزه و عادی بشه.