ممنونم خانم گیسو کمند من جواب شمارو کامل نمیدم حمل بر بی نزاکتی بنده نشه چون علاقه ای به بحث دو طرفه ندارین و میفرمایید اذیت میشین از جواب های طولانی بنده جواب کامل نمیدم وگرنه خیلی ممنونم از توضیحاتتون و با دقت خوندمشون. فقط این نکته رو میگم که منظور من از پست قبلیم این بود که تنها دیدگاهم دستخوش تغییر شده که دیگه نباید اصلا بزنمش ولی در عمل هنوز تغییر چندانی نکردم (مدل حرف زدن و موقعیت هایی که عصبانیم میکنه و باعث میشه فکر زدنش بیاد و علاقه به کنترل کردنش و... اینا درصد زیادی سرجاشونن و تغییری حاصل نشده) اینا منظورمه که تغییر نکرده و نگرانم میکنه برای زندگی باهاش.
تشکر از نظری که دادین. وقتی دارید منو با یک شخصیت داستانی مقایسه میکنید مسلما این نتیجه گیری عقلانی نیست که بگین چون اون شخصیت داستانی تونسته تو هم میتونی!نوشته اصلی توسط Dachi
نقد داستان رو یه نگاهی انداختم بنده بی سواد نیستم سطح تحصیلاتم از خانمم بالاتره. متعصب هم نیستم خیلی از آزادی هایی که من به خانمم میدم مردهای دیگه عمرا بدن.
برای دادن نامه عصبی و نگرانم. کاملا دارم دستشو باز میذارم و نمیدونم چه واکنشی ممکنه داشته باشه یا انتخابش چی میتونه باشه و این نداشتن تسلط و کنترل روی شرایط خیلی بهمم ریخته. فکر کنم همین یه موقعیتیه که من تمرین کنم دست از کنترل بردارم ولی واقعا بی قرارم کرده. تاپیک باغ ذهن جناب باغبان رو تا مقاله یازده خوندم سوالاشو جواب دادم و نتیجه اینکه انگیزه توقف نگرانیمو دارم ولی الان دیگه فرصت ندارم باقیشو بخونم و باید برم پیشش. اگر کسی یک توصیه ضرب العجلی داره به من بگه که چطوری امشب نامه رو خوند خودم بهش چند تا راه ندم و بتونم جلوی نظر دادن و دخالتمو بگیرم. میخوام امشب نهایت سعیمو بکنم روشن فکرانه رفتار کنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)