سلام
بهش پیام بدید که مثلا آماده باشه برای شام می رید دنبالش
کوتاه و مختصر
برای شام که رفتید دنبالش سرد باشید.
توهین نکنید. عصبانی نشید. سریع برنگردید سر پله ی اول مهر و محبت.
بذارید تلاش کنه برای جلب توجه و محبتتون.
به جای احساسی بودن، سعی کنید یه مکالمه منطقی داشته باشید.
دستوری و معلم وار نه، اما منطقی، دوستانه ...
آخرش هم موقع خداحافظی با 100 درصد اطمینان که مشکل را حل کردم، تموم نشه.
باید این حس را داشته باشه که پس چرا اینطوری شد؟ چطور حلش کنم؟
بذار بازم فکر کنه. بازم تلاش کنه و ... سعی کنید متوجه بشه که با گریه و زاری حل نمی شه.
رفتارش را باید تغییر بده.
به رفتارهای درستش واکنش خوب نشون بدید
و در مقابل بدها سرد باشید.
------------------------------
نکته ای که برای من جالب بود این بود که شما باز تو همه مسائل براش برنامه ریزی کردید.
حتی برای قهرتون هم براش مشخص کردید به والدینش چی بگه.
قهرتون می تونست اینطوری باشه که بگید چند روز به من زنگ نزن می خوام تنها باشم یا فکر کنم یا ....
دیگه بقیه اش با خودش بود که می خواد به دیگران چی بگه.
احساس مسئولیتتون در مقابلش خیلی شدیده.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
ویرایش توسط شیدا. : شنبه 30 دی 96 در ساعت 13:15
علاقه مندی ها (Bookmarks)