از قهر همسرم خسته شدم.چکار کنم؟

[maryam123]

دنیا جان مجددا تاکید میکنم که الان مخاطب ما شمایی.
به اندازه سهمت باید ایرادت رو بپذیری...تا وقتی خودت رو اونقدری ! مقصر نبینی زندگیت تغییری نخواهد کرد.
نمیدونم تعریف شما از محبت چیه...اما مشخصه که با روحیات اقایون زیاد اشنایی نداری...یکی از محبت هایی که یک زن به مرد میکنه در کنارش بودن و درک شرایطشه..محبت همش به زنگ زدن و ..نیست

تو بدون در نظر گرفتن شرایط روحی خراب همسرت بهش ایراد گرفتی که چرا میخوای کسی دیگه رو بیاری و ...و الان ازش به عنوان محبت یاد میکنی.
مردها دوست ندارن در این موارد زنها دخالت کنن ...اینجوری غرورشون خرد میشه و احساس بی کفایتی میکنن
تا وقتی بخواهی یکطرفه این قضیه رو نگاه کنی و با همسرت در این مورد جنگ و نزاع کنی اوضاع نه تنها بهتر نخواهد شد بلکه بدترم میشه
به نظرم بشین لیستی از وظایف خودت تهیه کن
و ببین چقدر در انجام وظایفی که به عنوان یک زن بر عهده ات بوده برامدی...
درک کردن همسر مهم ترین کاریه که یک زن میتونه انجام بده
حالا که از لحاظ روحی و کاری تحت فشاره انقدر سیراب محبت و عشق و عاطفه بکنش که با عشق بره دنبال کار و درامد
شاید اون لحظه که همسرت داد زده سرت موقیعت خوبی نداشته...به جای قهر و این رفتارهای ناپخته در یک فرصت که اروم شد بهش ملایم و نرم انتقاد کن با ظرافت زنانه و لوس بازی و ....باور کن این ظرافت ها مردها رو تسلیم و مطیع میکنه

یادمه یه خانومی تعریف میکرد:
تازه با همسرم عقد کرده بودیم و من چون زیاد به راهها اشنا نبودم هرجا میخواستم برم گم میشدم.یکبار که با همسرم قرار داشتیم جایی و دیر هم شده بود به جای اینکه سر از شرق تهران در بیارم یهو دیدم شمال تهرانم.همسرم هم بهم زنگ میزد دائم و من هول شده بودم.بالاخره با دو ساعت تاخیر رسیدم پیش همسرم.همسرم عصبانی و برافروخته بود چون همه برنامه ها بهم ریخته بود و به جایی که قرار بود بریم نرسیدیم.اومد کنارم و ناخوداگاه شروع کردم به ظنازی و عشوه گری و مظلوم نمایی ! یهو حالت چهره همسرم عوض شد...لبخند اومد رو لبش...اروم دستامو گرفت و گفت خب من نگرانت میشم این همه دیر میکنی و گم میشی و ....
این خانوم میگفت از اون موقع به بعد یاد گرفتم که چطور همسرمو اروم کنم ....
حالا تو فرض کن در اون موقیعت اون خانم هم با شوهرش شروع به بحث و دعوا و ...کنه
دیگه عاقبتش مشخصه....