حال و احوال یاران همدردی (11)

[ستاره آشنا]

سلام
راستش دلم نیومد نیام و این خبر خوش رو به خانمها و آقایون محترمی که چند هفته بنده رو تحمل و راهنمایی کردن ندم.
به لطف زلزله کوچیکی که دیشب تهران حس شد خانمم بالاخره باهام آشتی کرد گفت نمیخواد تو قهر بمیریم!
البته هنوز راجع به اتفاقی که گذروندیم حرف نزدیم ولی من فوق العاده خوشحالم و خدای منان رو شاکر. از دوستانی که اینجا من رو راهنمایی کردن هم بسیار ممنونم. خیلی نکات مفیدی یاد گرفتم که البته هنوز کمه و همینم تو ذهنم دسته بندی نشده و قابلیت اجرایی هنوز پیدا نکرده به صورت اطلاعات خام هست ولی برام بسیار باارزش هستن.
دلم میخواست برای بعد از این هم ازتون مشورت بگیرم چون میخوام الان باهاش راجع به کاری که کرده صحبت کنم و ازش بخوام بعد از این دروغ و مخفی کاریو بذاره کنار ولی دقیقا نمیدونم چطوری و با چه لحنی بگم که گوش کنه و ساده هم نگیره. فکر میکنم شاید چون من یکم تند خواسته هامو بهش میگم گارد میگیره و لجبازی میکنه. بعدم نگران هستم که الان راجع به این مسئله حرف بزنم و دیگه م زلزله نیاد باز بره تو قهر و لک. فعلا همه چی عالی به نظر میرسه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. یه چیزی پیدا کرد از من بیشتر ازش بترسه و از ترس اون خودش اومد طرفم و این شاید تنها فرصت من باشه.
زلزله باعث و بانی خیر شد برای من وگرنه معلوم نبود تا کی بخواد قهرو ادامه بده. خودمم یه نقشه کشیده بودم که امشب دقیقا میخواستم اجراییش کنم ولی به روش و ایدوئولوژی خودم بود و نمیدونستم جواب میده یا بدتر میکنه اوضاع رو. دسترسی به اعضای کاردان و باتجربه اینجا هم دیگه نداشتم که مشورت بگیرم. خدا خودش به من کمک کرد و منو از اون همه فشار عصبی و ناراحتی نجات داد.
شرمنده من در این تاپیک پست گذاشتم و به قول سرپرست سایت گزارش دادم! چون تاپیک خودمو بستن. حس کردم سرپرست سایت داره میگه از اینجا برو بیرون. شاید چون بیشتر اعضای اینجا ظاهرا خانم هستن و علاقه ای به حضور یه مرد بیشتر تو انجمن ندارن یا چون من رفتار خوبی با زنم نداشتم و معمولا کسانی که میان در مورد روابطشون مشاوره بگیرن، نقش طرف به حق و ضربه خورده رو دارن یا حداقل از خودشون اینجوری نشون میدن. ولی من در اتفاقی که افتاد خودم مقصر اصلی بودم. چه در پنهون کاری و حرف گوش نکردنش چه کاری که خودم کردم.
بهرحال وظیفه م دونستم بیام و نهایت قدردانیم رو نسبت به کسانی که دلسوزانه و بی منت من رو کمک کردن برسونم و این خبر خوش رو هم بدم.
آرزوی خوشبختی برای تک تکشون.
یلدای همگی هم مبارک.

سلام
خیلی خوشحال شدم از آشتیتون

این دعوا می تونه سرمنشا خیلی مسایل خوبی بشه تو زندگیتون.

حقیقتش من این چند وقت قدری سرم شلوغ بود و نتونستم با فراغ بال بیام براتون بنویسم و تجربه خودمو بهتون بگم... تجربه ای که اولش تلخ بود ولی منشا خیر شد برامون و ادامه مسیر زندگیمونو سبزتر کرد

شما هم گویا هنوز آمادگی تاپیک زدن ندارین.
هر وقت وقت کردین یه تاپیک جدید با عنوان جدید بذارید حتما دوستان کمکتون می کنند.منم چند تا منبع بهتون معرفی می کنم

در ضمن نمی دونم چرا ولی وقتی تجربه ام را تو تاپیک شما نوشتم انگار اون یه ذره جای زخم رو دلم خوب شد.از این بابت خیلی سپاسگزارم




حس عجیبی دارم اینجا صحبت می کنم... یه حس نا آشنا...

انگار یه بلندگو گرفتم دستم و با صدای بلند حرف می زنم ولی هیچ کس صدای منو نمی شنوه!!!

دلم می خواد خیلی مسائل را بگم.چیزایی که برام خیلی باارزشن و یاد گرفتم اما تو کتابا ندیدمشون.دلم می خواست اون چیزایی که یاد گرفتم برای دخترای دیگه مثل من مفید باشه و اونا تو زندگیشون میانبر بزنن اما گفتنش فقط انرژی ازم می گیره چون صدام شنیده نمی شه...

احساس دلتنگی دارم...
دلم می خواد با یه صدای گرم و آشنا بگم سلام دوستان... ماجرای من این جوری شد! اون جوری شد! خدا خیلی کمکم کرد! خدا شنواست!فقط کافیه شکرگزار باشید تا ببینید. *سمع الله لمن حمده!* خدایا شکرت!خدایا همین کافیه که تو می شنوی.چه اهمیتی داره اینجا آشنا باشم یا نا آشنا.....