سلام بر مریم عزیز


اگر بگم که مثل یک آدم قوی پستت رو خوندم دروغ گفتم. من با اشک پستت رو خوندم هر چند می دونم شما با این بیماری مبارزه خواهی کرد و ان شا الله شکستش خواهی داد
مریم جان اول از همه فکر می کنم باید کارهایی رو انجام بدی که باعث آرامشت بشه
مثل رفتن به زیارت
حالا اگر جسمت کشش داره برو یه سر مشهد و اگر کشش نداره تا همون امامزاده صالح و ...
و اینکه دائم خودخوری نکن که این مریضی در اثر تنش های عصبی برای شما ایجاد شده هر چند تنش عصبی هم در ایجاد این بیماری و اصولا همه بیماریها نقش داره ولی هیچ پزشکی نمی تونه با قطعیت بگه که این مدل مریضی ها دقیقا در اثر چه عاملی ایجاد شده.
با این فکر آرامشت رو به هم میریزی
به نظرم بپذیر که این بیماری به هر حال قرار بوده باشه و شما هم حتما باهاش مقابله می کنی
و دیگه اینکه من دانشجویی دارم که یک پسر شش ساله مبتلا به همین بیماری داره مال اون از نوع پیشرفته هست (بالای 90 درصد) و خیلی دیر فهمیدن
ولی پزشکها امیدوار هستن که با سلولهای بنیادی درمانش کنن
ظاهرا سلولهای بنیادی ایران براش مناسب نبوده و یکی از آلمان بهش میخورده و قرار شده براش ارسال کنن
آیا این روش رو به شما هم پیشنهاد دادن؟ البته نمیدونم تا چه سنی از این روش استفاده می کنن
ولی می دونم که سرطان خون و مغز استخوان در حال حاضر از قابل درمان ترین سرطان ها هستند و در سالهای اخیر پیشرفتهای قابل ملاحظه ای در زمینه درمان اونها ایجاد شده
من هم به نوبه خودم دعا می کنم به طور معجزه آسا و حتی بدون نیاز به درمان بیماری شما از بین بره
و در آخر هم این شعر حافظ رو برات میگذارم
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست
که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد
مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی
که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
پرواز کن آنگونه که می خواهی
وگرنه پروازت می دهند آنگونه که می خواهند
علاقه مندی ها (Bookmarks)