نقل قول نوشته اصلی توسط maryam123 نمایش پست ها
سلام

شما میخواهی برای یک عمر زندگی قدم برداری..این نگاهی که شما اسمش رو میذاری "عشق" از نظر بنده عشق نیست.چطور میشه ادم شناخت ابتدایی از کسی داشته باشه و عاشقش باشه؟این میتونی نوعی کشش به جنس مخالف باشه.عشق درست و اصولی وقتی پدید میاد که صفات و ویژگی های مثبت و اخلاق و طرز برخورد با ناملایمتی ها و ....را در طرف مقابل ببینه...

اینکه خودت ایدیش رو پیدا کردی و اقدام کردی کار درستی نبوده.اگر از همون اول از طریق یک بزرگتر اقدام میکردی خیلی بهتر بود.خیلی عجله کردی و همون اول بسم الله بحث ازدواج رو مطرح کردی....لطفا از این کارا دیگه نکن و جلوی هیجاناتت رو بگیر.هرچند از نطر من سن 23 سالگی برای ازدواج اقا خیلی زوده و به مرور زمان خواسته های شما دستخوش تغییر خواهد شد.
هیچ اقدام دیگه ای خارج از عرف انجام نده و فقط از طریق خانواده اقدام کن.
خیلی ممنون از اینکه وقت گذاشتید و جواب بنده رو دادید
با حرفاتون موافقم و منطق هم همینو میگه . اما خوب وقتی کسی رو متفاوت تر از بقیه میبینی و اونم مدام جلو چشات هست فراموش کردنش یه خورده سخته و باید توی این شرایط باشید تا متوجه عرائضم بشید و از طرفی منم دختر زیاد دیدم هم از فامیل تا همکلاسی اما هیچ حسی نسبت به اونا ندیدم و خیلی عادی باهاشون برخورد داشتم اما این خانم کلا بحثش جداست نسبت به بقیه . کمااینکه خودمم اوایل قصد داشتم خودمو گول بزنم و فراموشش کنم ولی وقتی بی دلیل و هر لحظه به فکرم میاد دیگه چجوری میشه کنارش گذاشت از اون بدتر اینکه اگه تو کلاس هم نبینمش توی محوطه یه لحظه رخ در رخ بشیم کلا حالم بهم میریزه. هر چند که خودمم ازدواج توی این سن قبول ندارم اما شرایطشو دارم
ولی با اینکه گفتید از طرف یه بزرگتر بهش پیشنهاد میدادم بهتر بود کاملا موافقم و الانم از اینکه بهش پیام دادم کاملا پشیمونم
البته چون طرف مقابل هم خیلی سنگین و متینه حتی وقتی اسم ازدواج رو اوردم هم مخالفت کرد چه برسه به اشنایی و ارتباط

بازم ممنون از راهنماییتون. پاینده باشید