سلام شاپرک عزیز.راستش در مورد مشکلت باهمسرت چون تازه وارد سایت شدم ترجیح میدم چیزی ننویسم امیدوارم راهنمایی دوستان راهگشا باشه.اما درمورد مشکلت با دختر دردونه وعزیزت باید بگم که خوب منم یه مادرم.وفرزندم تقریبا هم سن دختر شماست.البته امیدوارم توصیه هایی رو که بهت میکنم رو نذاری به حساب اینکه تو مادر خوبی نیستی واین حرفا.این صرفا یه تبادل اطلاعاته.اینکه تو توی تمام پست هات به غذانخوردن دخترت اشاره میکنی نشون میده که دغدغهءبزرگی برات محسوب میشه وفقط یه مادر مثل من وتو میتونه اینو درک کنه که همین مسآلهءخیلی کوچیک هم میتونه همه جای زندگیت تآثیر بذاره.ولی خوب باید بگم تو خودت خیلی نقش داری تو غذاخوردن و در کل آرامش فرزندت.وقتی در دوران بارداری به مادر توصیه میشه که باید آروم باشه و از محیط های متشنج دوری کنه ویا حتی از پدر خواسته میشه با فرزند داخل شکم مادر حرف بزنه وابراز محبت کنه نشون میده که حتی یه جنینی که هنوز متولد نشده دارای شعور واحساس هست واز زمانی که روح درش دمیده میشه اون یه انسان محسوب میشه باتمام خصوصیات انسانیش.خوب حالا این بچه متولد شده وعواطف واحساساتش قویتر شده.اون بچه حتی وقتی در حالی که غمگین ویا عصبانی هستی در آغوشش میگیری متوجه تنفس وضربان قلب متفاوت تو میشه.چشم های مضطرب ونگران تو رو میفهمه.متوجه مشکلی که بین تو وپدرش هست میشه.تمام این ها رو به عینه دیدم وگرنه هرگز برات نمینوشتم.تو به هیچ عنوان تاکید میکنم به هیچ عنوان حق نداری وقتی بچه ت داره حتی خونه رو بهم میریزه فحشش بدی یا عصبانی بشی این معنیش نقض تربیت فرزند نیست اما مسلما راهش عصبانیت نیست.اینکه بچهءتو شیر ویاغذانمیخوره مطمئن باش تو وپدرش تو این بد غذایی سهم بزرگی دارین.بدغذایی بچه ها صرفا یک ادا واطوار کودکانه نیست شک نکن این یه واکنشه به حال روحیه مادرهمیشه مضطربش.یه اعتراضه.اگه تو امروز به کاری که از جانب دخترت انجام میشه ومورد پسندت نیست فریاد بزنی علاوه براینکه اون بچه رو لجبازتر ومضطربترش میکنی مجبوری فردا بلندتر داد بزنی.واین یک دور تسلسله تباهه.مطمئن باش هیچ بچه ای با غذایی تلف نمیشه.تو آروم باش.وقتی که حس میکنی الان ممکنه گرسنش باشه غذاشو بیار.اگه دیدی از خوردن امتناع کرد ظرف غذا رو ببر.وبیا باهاش بامحبت بازی کن یا توهر کار دیگه ای که توش مشغوله همراهیش کن.مطمئن باش لبخند وبازی تو از هرچیزی برای اون بچه مغذی تره.خواهشا وخواهشا هرگز هرگز هرگز جلوی بچه ت با پدرش بدخلقی نکن واز همسرت هم بخواه که حرمت تو رو پیش دخترت حفظ کنه.فرزند شما باید خط قرمزتون باشه.وبرعکس هر وقت که روابطتون حسنه شد پیش فرزندتون بهم ابراز محبت کنید.این مساله بدون شک روی اعتماد به نفس فرزندتون تاثیر میذاره.نکتهءدیگه اینکه مسئولیت ۱۰۰درصد دخترتون باشماوپدرشه اگر پدرش در این مورد کوتاهی ویا بی توجهی کرد شما حق ندارید از خودتون هم سلب مسئولیت کنید وبگید بچهءاونم هست من چرا خودم رو اذیت کنم البته من این مورد رو در شما ندیدم کلی گفتم.در نهایت شاپرک عزیز حتما مکمل های تقویتی مثل فی فول وکلسیم وهمینطور نرمش سبک حتی داخل منزل رو در برنامهءروزانه ت داشته باش.عدم توجه به هرکدوم ازاین سه مورد شما رو که در شرایط خاصی هستین رو بدخلق عصبی ومضطرب میکنه








علاقه مندی ها (Bookmarks)