بلاتکلیفی تمام نشدنی و پشیمانی از ازدواج !!

[میس بیوتی]

ملودی جان به نظرم همه این احساساتی که سراغت میاد طبیعیه و به خاطر شرایط سختته. از همسرت انتظار داری که وظیفش رو انجام بده چون تا اونجایی که به تو مربوط میشده و از دستت برمیومده وظیفتو خوب انجام دادی و الان نوبت اونه که اقدام کنه و قسمت مربوط به خودشو درست کنه ولی متاسفانه ایشون خیلی سخت به خودش تکون میده و این تورو عصبانی و سردرگم میکنه!به نظرم این احساسات متناقض با زیر یک سقف رفتن برطرف میشه! اما اگه بخوایم از دید همسرت نگاه کنیم: ایشون بعد از ۲ سال بیکاری و استراحت داره میره سر کار و از صبح تا عصرشم حسابی درگیره، کلاسای دانشگاه هم شروع شده و اونام یه مقدار از وقت و انرژیشو میگیره، از طرف دیگه ایشون یه خورده نازنازی هم هست و این مسوولیت بعد از مدت طولانی بی مسوولیتی براش زیاده...و نمیشه زیادم ازش توقعی داشت(با توجه به مدل شخصیتیش! وگرنه خواسته های تو کاملا منطقی و حقته)من پیشنهادم اینه که بشین با همسرت صحبت کن و دو روز تو هفته رو بذار برای خونه دیدن (مثلا دوشنبه و پنجشنبه ها رو) خودت میتونی تو بنگاه و اینترنت دنبال خونه بگردی و موردای خوب رو پیدا کنی و باهاشون هماهنگ کنی اون دو روز خاص برین ببینین.