به نظرم خیلی زوده با یه جلسه حرف زدن به این نتیجه برسید که در کل همه چی خوبه و تفاهم دارید با هم! جلسه ی اول معمولا در حد فهمیدن کلیات دو طرف و خانواده ها مطرح میشه و اصلا فرصت نمیشه وارد جزئیات شد. این طرز صحبت کردن شما در مورد مسئله حجاب هم اگر در دیگر موارد هم به همین طریق صحبت کرده باشید فکر کنم بهتر باشه یه دور دیگه این جلسه رو برگزار کنید و از اول سوالات رو اصولی تر بپرسید! چون این جواب ها به نظرم اصلا قابل اتکا نیست. وقتی همه چی رو به شما واگذار میکنه، یا واقعا شناخت درستی از خودش نداره و هنوز به آمادگی کافی برای ازدواج نرسیده، یا میگه حالا بعد درست میشه (که بعید میدونم بشه. ادما به سختی تغییر می کنند) یا پنهان کاری می کنه تا خرش از پل بگذره.
پرسیدن سوالات به صورت کنایه ای و غیر مستقیم به نحوی که فهمیدن جواب مورد انتظارتون براش راحت نباشه خیلی مهمه. کسی که خیلی راحت عکس بی حجاب میذاره پروفایلش نشون میده خیلی وقته مسئله ی حجاب براش حل شده و بهش اعتقادی نداره. در چنین شرایطی تغییر عقیده ی اون هرچند غیرممکن نیست ولی خیلی سخته. متاسفانه خیلی از خانواده های مذهبی در پرورش فرزندانی مثل خودشون معتقد ضعیف عمل می کنن.اصلا نمیشه از روی عقاید خانواده، عقاید خود طرف رو فهمید
سوالات جزئی تر بپرسین مثلا در مهمانی ها و مجالس مختلف چجوری میره، نظرش در مورد خارج رفتن چطوره و آیا رفته هیچوقت یا نه، اگه بره چجوری میره. نظرش در مورد وضع ظاهری خارجی ها. البته دیگه تقریبا میشه حدس زد جوابش چیه (اگه راستش رو بگه). مهمتر الان اینه که مواضع خودتون رو «رک» بهش بگین و جدی روش تاکید کنین و ازش بخواین خوب بهش فکر کنه آیا حاضره یک عمر اینطوری که میخواین رفتار کنه و بپوشه ؟
در مورد مسائل دیگه هم که فکر میکنین در کل تفاهم دارین بهتره خیلی وارد جزئیات شین. سوالات زیادی (حدود 90-100 تا ) آماده کنین که جواب های مهمی که براتون مهمه رو بشه از توش در اورد و اون متوجه پاسخ های مورد انتظار شما نشه...
علاقه مندی ها (Bookmarks)