اصلا عجله نکن برای ازدواج. درسته که خیلی قصد ازدواج داری و حق هم داری. اما به خاطرش عجله نکن که زودتر همینی که هست رو بش برسی تموم شه بره. بحث یه عمر زندگیه. تنها موندن بیشتر می ارزه به متاهل شدن با کسی که اونی نیست که باید. و یا حتی طلاق
ضمنا اگه تو یه شهر دیگه ست ، احتمالا اینطوریه که بعضی وقتا میاد شهر تو یا تو میری شهر اون. بنابراین ارتباطتون خیلی مختصره و زیاد نیست. یه دوستی داشتم تقریبا همینطور بود؛ دانشجوی شهر دیگه ای بود و پسره شهر دیگه. بعد دو ماه دیگه با چیزایی که تو این مدت تو چندباری که همو دیدن ازش فهمید فکر کرد دیگه حله. بعد عقد تازه فهمید با چه کسی وصلت کرده و کار از کار گذشته بود
وقتی این از حالا انقد راحت کاراشو توجیه میکنه و حاضر نیست کوچکترین تغییری بکنه، از کجا معلوم پس فردا که رسمی شدید چهره ی واقعیش رو نشون نده و بعدم راحت بگه همینه که هست. اصلا همین که فاصله ی جغرافیاییتون بیشتره و در یک شهر نیستین خیلی مهمه و زمان اشناییتون رو باید بیشتر کنه. شاید 4 ماه برای کسانی که تو یه شهر هستن و ارتباط زیادی هم با هم دارن زمان کافی باشه، ولی با شرایط شما نه.
من خودم مجردم و کم سن تر از شما هم هستم ولی مطمئنم به موقعش اونی که باید میاد. بدون این که بخوای با چنگ و دندون اینی که الان هست رو نگه داری. نگران نباش اگه انقد تا الان خواستگار داشتی و چنین موقعیت خوبی داری، اگه این نشد حتما گزینه ی بهتری منتظرته
علاقه مندی ها (Bookmarks)